Ocena prawna i ustalenia sądów administracyjnych są wiążące dla organu administracyjnego, a organy administracji winny wyjaśnić stan faktyczny w sposób kompletny, nie ograniczając się do danych rejestrowych, chyba że istnieje zmiana stanu prawnego lub faktycznego.

Zastosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, wymaga jednoczesnego spełnienia przesłanek znikomości wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa; okoliczności osobiste strony nie są przesłankami determinującymi rozpoznanie tej instytucji.

NSA uznaje za prawidłową decyzję o odmowie uznania miejsca czasowego składowania, podkreślając poprawność subsumpcji przepisów unijnego kodeksu celnego oraz brak naruszenia procedur administracyjnych przez organy celne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie egzekucji prowadzonej przez ZUS, gdyż zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Organ administracji pozostaje w bezczynności, gdy nie rozpozna wniosku o udostępnienie informacji publicznej, błędnie traktując jego treść jako brak formalny. Bezczynność nie może być uzasadniona domniemanym brakiem interesu publicznego.

Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, rażące naruszenie prawa wymaga unieważnienia decyzji o rejestracji pojazdu wydanej bez świadectwa homologacji, gdyż skutki społeczne nie mogą przeważać nad oczywistym naruszeniem przepisów prawa administracyjnego.

Rażące naruszenie prawa, przejawiające się w wydaniu decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności tej decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).

Rażące naruszenie prawa przy rejestracji pojazdu – z powodu braku dokumentu homologacyjnego – uniemożliwia uznanie decyzji za prawnie ważną, mimo ewentualnych skutków społeczno-ekonomicznych. Organ rejestracyjny musi przestrzegać jasnych i obowiązujących przepisów prawnych.

Zasada ogólna prawa Unii Europejskiej nakazuje zwrot odsetek od należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego.

Odmowa wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych przez organ celny, w okolicznościach potwierdzających naruszenie prawa UE, jest sprzeczna z zasadami ogólnymi prawa unijnego, które przewidują zwrot zapłaconych kwot wraz z odsetkami.

Przedłużenie blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego na podstawie art. 119zw § 1 Ordynacji podatkowej nie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego właściwego dla postępowania wymiarowego ani definitywnego wykazania oszustwa podatkowego. Jest wystarczające, aby analiza dostępnych danych obiektywnie uzasadniała obawę niewykonania zobowiązania przekraczającego ustawowy próg, przy uprzednim spełnieniu

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli zostało podjęte z odpowiednim wyprzedzeniem i towarzyszą mu rzeczywiste czynności procesowe, a nie wyłącznie zamiar wywołania skutku przedawnieniowego. Faktury niedokumentujące rzeczywiście wykonanych przez wystawcę usług nie stanowią podstawy odliczenia podatku

Na gruncie § 124 rozporządzenia z 21 listopada 2005 r. budynek wchodzący w skład stacji paliw płynnych pozostaje budynkiem stacji paliw także wtedy, gdy prowadzona jest w nim dodatkowo działalność handlowa lub usługowa. Dla odmierzacza gazu właściwa jest wówczas odległość określona w § 124 ust. 1 pkt 1, a nie odległość 60 m przewidziana dla obiektów użyteczności publicznej w pkt 4. Odmienna wykładnia