Zgłoszone w skardze kasacyjnej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, bowiem przed dniem 1 stycznia 1998 r. ujawniono prawo użytkowania wieczystego w księdze wieczystej, co stanowi przesłankę do odmowy zwrotu nieruchomości według art. 229 u.g.n.
Częściowe uchylenie decyzji przez organ odwoławczy wraz z umorzeniem postępowania pierwszej instancji w tym zakresie nie wyklucza deklaratoryjnego wskazania, że decyzja pozostaje w mocy w części nieobjętej uchyleniem, o ile zakresy te są rozłączne i precyzyjnie określone. Sam ogólny zarzut braku dokumentów źródłowych nie dowodzi naruszenia zasad postępowania dowodowego ani wpływu uchybienia na wynik
Przewidziana w art. 17c u.p.e.a. kolejność sposobów doręczenia pism w postępowaniu egzekucyjnym ma charakter wiążący. Doręczenie przesyłką rejestrowaną na podstawie § 3 tego przepisu jest dopuszczalne wyłącznie po wykazaniu niemożności doręczenia zarówno elektronicznego (§ 1), jak i z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej (§ 2). Pominięcie tej ostatniej formy powoduje nieskuteczność doręczenia
Interes prawny właściciela nieruchomości sąsiedniej w postępowaniu nadzoru budowlanego musi wynikać z konkretnej normy prawa materialnego chroniącej jego własne prawa lub obowiązki; nie może być utożsamiany z zainteresowaniem faktycznym wynikiem sprawy. Jeżeli odwołanie wnosi podmiot niebędący stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a., organ odwoławczy obowiązany jest umorzyć postępowanie odwoławcze na podstawie
Odmowa umorzenia należności z tytułu składek na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. jest zgodna z prawem, jeżeli ZUS wyczerpująco ustalił sytuację majątkową i rodzinną zobowiązanego oraz racjonalnie przyjął, że zapłata należności nie pozbawi go możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Umorzenie jest ulgą wyjątkową, a sąd administracyjny kontroluje granice uznania organu, nie zastępując
Skarga kasacyjna kwestionująca uwzględnienie skargi przez wojewódzki sąd administracyjny z powodu naruszenia prawa materialnego musi wiązać zarzut błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania konkretnej normy materialnoprawnej z zarzutem wadliwego zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. oraz precyzyjnie wykazać prawidłową treść tej normy albo jej właściwe zastosowanie do ustalonego stanu
Wewnętrzna sprzeczność sentencji wyroku nakazowego co do wysokości grzywny, wynikająca z niezgodności zapisu cyfrowego i słownego, jeżeli każda z podanych kwot mieści się w ustawowym zagrożeniu, uniemożliwia ustalenie treści orzeczonej kary i wykonanie orzeczenia. Nie jest ona oczywistą omyłką pisarską podlegającą sprostowaniu, lecz stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia z art. 104 § 1
Przesłanki określone w art. 156 § 2 K.p.a. mają charakter samodzielny i alternatywny. Ustalenie, że od doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, samoistnie wyłącza stwierdzenie jej nieważności; organ nie ma wówczas obowiązku dodatkowego badania, czy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne, lecz wydaje rozstrzygnięcie na podstawie art. 158 § 2 K.p.a.
W postępowaniu dotyczącym zwrotu dotacji oświatowej wysokość dotacji należnej z tytułu frekwencji słuchaczy wymaga wykazania uczestnictwa w zajęciach dokumentacją spełniającą wymogi art. 26 ust. 2 i 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Osoba niepromowana na semestr wyższy nie może być uwzględniona przy ustalaniu dotacji, jeżeli nie uzyskała zgody na powtarzanie semestru, a decyzja o zwrocie dotacji
Jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określa wymagania dotyczące liczby miejsc postojowych, organ architektoniczno-budowlany stosuje te wymagania na podstawie § 18 ust. 2 warunków technicznych, bez samodzielnego ustalania odmiennego standardu. Sąd rozpoznający sprawę jest związany, na podstawie art. 153 i art. 170 p.p.s.a., uprzednią prawomocną wykładnią tych samych postanowień planu
Skarga kasacyjna nie może odnieść skutku, jeżeli jej autor nie wskaże precyzyjnie norm prawa materialnego lub procesowego, które miały zostać naruszone, oraz nie wykaże związku zarzucanego uchybienia z wynikiem sprawy. NSA, związany granicami skargi kasacyjnej, nie jest uprawniony do samodzielnego uzupełniania jej podstaw ani do przekształcania polemiki z oceną dowodów w zarzut błędnej wykładni prawa
W postępowaniu kasacyjnym zarzut nieskutecznego doręczenia decyzji administracyjnej wymaga wskazania konkretnych norm regulujących właściwy sposób doręczenia oraz wykazania, że uchybienie mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Polemika z oceną dowodów i ustaleniami faktycznymi, bez prawidłowo skonstruowanego zarzutu procesowego, nie podważa podstaw zastosowania art. 35 ustawy o finansowaniu zadań
Skarga kasacyjna oparta na art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jest nieskuteczna, jeżeli jej autor ogranicza się do ogólnych twierdzeń o naruszeniu przepisów postępowania, nie wskazując konkretnie sposobu uchybienia, pominiętych dowodów lub wad ustaleń oraz nie wykazując, że uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. NSA, związany granicami skargi kasacyjnej, nie może zastępować strony w precyzowaniu
W postępowaniu dotyczącym zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej organ i sąd badają, czy zaległość istniała w dniu wpłaty, nie zaś prawidłowość zastosowania środków egzekucyjnych. Dopóki środek egzekucyjny funkcjonuje w obrocie prawnym, wywołuje skutki przewidziane w art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej, w tym przerwanie biegu przedawnienia.
Art. 231 ust. 1 u.f.p. nie stanowi podstawy do kwestionowania zmian planu wydatków w uchwale budżetowej wyłącznie z tego względu, że dotyczą one zadania będącego przedsięwzięciem ujętym w WPF; przepis ten reguluje zmiany przedsięwzięć w uchwale w sprawie WPF. Organ wykonawczy JST może, na podstawie upoważnienia z art. 258 ust. 1 pkt 1 u.f.p., dokonywać przeniesień wydatków między zadaniami majątkowymi