Pierwotna i trwała niewykonalność decyzji administracyjnej z uwagi na brak prawnego tytułu do zajęcia cudzej nieruchomości uniemożliwia jej wykonanie, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Organy administracji powinny rozstrzygać o obowiązkach publicznoprawnych w sposób zapewniający ich skuteczne wykonanie bez konieczności odwoływania się do instrumentów cywilnoprawnych

Skarga kasacyjna A.A. i B.B. od wyroku WSA w Bydgoszczy o odmowie wszczęcia postępowania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości została oddalona. Roszczenie wygasło na skutek upływu terminu, a pandemia COVID-19 nie zmieniła skuteczności zamknięcia roszczenia.

Członek zarządu może być pociągnięty do solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki dotyczące zwrotu środków unijnych, jeśli pełnił funkcję w okresie nieprawidłowego wykorzystania środków. Decyzja o odpowiedzialności ma charakter deklaratoryjny, a odpowiedzialność wynika z przepisów materialnego prawa publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał prawidłowość zastosowania przepisów przez organy administracyjne i oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z prawem oraz wykluczając wpływ zarzucanych uchybień na wynik sprawy.

Przyczepa kempingowa pełniąca funkcje rekreacyjne, posadowiona na gruncie na okres przekraczający 180 dni, stanowi tymczasowy obiekt budowlany, co wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. NSA potwierdził prawidłowość działań organów administracji w toku postępowania.

Przy określaniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w decyzji o zabezpieczeniu, organ zobowiązany jest do zapewnienia rzetelnego uzasadnienia opartego na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych, z uwzględnieniem zasady prawdy obiektywnej.

Działalność gospodarcza w zakresie sprzedaży nieruchomości, spełniająca kryteria zorganizowania, ciągłości i zarobkowości, podlega pod opodatkowanie dochodami z działalności gospodarczej. Zawieszenie biegu przedawnienia następuje z chwilą skutecznego zawiadomienia o wszczęciu postępowania karnoskarbowego.

Przepisy art. 99 ust. 3a ustawy Prawo farmaceutyczne określają warunki jedynie na etapie wydania zezwolenia na prowadzenie apteki, a ich niespełnianie po jego wydaniu nie stanowi podstawy do cofnięcia zezwolenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pomylenie terminu wizyty w urzędzie pracy nie stanowi uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa, uzasadniając utratę statusu bezrobotnego. Wykładnia art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy jest zgodna z ustabilizowaną praktyką i nie narusza zasad konstytucyjnych.