Przepisy przejściowe nakazujące ustalać ekwiwalent za okres sprzed 6 listopada 2018 r. według przepisów dotychczasowych nie stanowią podstawy do stosowania współczynnika 1/30, wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Także ekwiwalent za niewykorzystany czas wolny od służby powinien odpowiadać wynagrodzeniu za jeden dzień roboczy, gdyż konstytucyjna wadliwość tego przelicznika dotyczy identycznego mechanizmu
W postępowaniu odwoławczym wywołanym środkiem zaskarżenia wniesionym wyłącznie na korzyść oskarżonego sąd odwoławczy nie może czynić nowych, nieustalonych przez sąd pierwszej instancji okoliczności faktycznych pogarszających jego sytuację, w szczególności wykorzystywać ich jako przesłanek obciążających przy kontroli wymiaru kary. Naruszenie tej reguły z art. 434 k.p.k. uzasadnia uchylenie orzeczenia
W sprawie o wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej za przetwarzanie odpadów bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego przyczyna braku pozwolenia nie pozostaje bez znaczenia, jeżeli podmiot uprzednio działał na podstawie decyzji i z należytą starannością, w odpowiednim czasie wystąpił o kolejne pozwolenie. Sąd administracyjny nie może odstąpić od wykładni przyjętej w uchwale NSA bez zastosowania
Przepis przejściowy art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie może być wykładany jako podstawa dalszego stosowania współczynnika 1/30 z art. 115a ustawy o Policji, wyeliminowanego wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego K 7/15. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r. ustala się z poszanowaniem skutków tego wyroku, według współczynnika 1/21 odpowiadającego