Prezes Sądu Okręgowego nie wykazał się bezczynnością w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stosując odpowiednio tryb postępowania karnego zgodnie z art. 156 k.p.k., co wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej wobec rozpoznawanego wniosku.

Nieusprawiedliwiona skarga kasacyjna dotycząca doręczenia decyzji w trybie art. 44 k.p.a. i odmowy przywrócenia terminu do odwołania podlega oddaleniu, gdy brak jest dowodów na faktyczne naruszenie procedur doręczenia.

Skarga kasacyjna na decyzję Wojewody Śląskiego oraz wyrok WSA w przedmiocie pozwolenia na budowę została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz wadliwą konstrukcję zarzutów kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja administracyjna Burmistrza Gminy stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a bezczynność organu gminy w tym zakresie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Powierzenie obowiązków dyrektora szkoły wicedyrektorowi nie wymaga jego zgody, a tylko w braku wicedyrektora może być powierzone nauczycielowi tej szkoły.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak jest obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji budowlanej, gdy karta informacyjna przedsięwzięcia oraz opinie wyspecjalizowanych organów nie wskazują na jej potrzebę.

Bezczynność organu administracyjnego, mimo formalnego przekroczenia terminu załatwienia sprawy, nie ma charakteru rażącego, jeżeli organ działał w błędnym przekonaniu o skuteczności legislacyjnych przepisów zawieszających terminy postępowania.

Orzeczenie o bezczynności wojewody jest zgodne z prawem; przedłużanie zawieszenia terminów nie spełnia przesłanek konstytucyjnych. Przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają uniwersalne zastosowanie.

Działalność przewozowa skarżącego stanowiła przewóz okazjonalny, nie spełniający wymogów transportu taksówkowego. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzucanych naruszeń przepisów na rozstrzygnięcie.

Skarga kasacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej została oddalona, gdyż organ podatkowy był zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej na podstawie przedstawionego przez Skarżącego opisu stanu faktycznego, nawet jeśli nie precyzował on kwalifikacji prawnej umowy.