Sama formalna wadliwość faktur VAT, brak rejestracji ich wystawcy jako podatnika VAT oraz wątpliwości co do jego działalności nie przesądzają o nieponiesieniu przez podatnika nakładów zwiększających wartość zbywanej nieruchomości. Jeżeli organ kwestionuje rzeczywistość lub wysokość takich wydatków, obowiązany jest, zgodnie z art. 187 § 1 O.p., wszechstronnie zweryfikować je przy wykorzystaniu innych
W wyjątkowej sytuacji luki legislacyjnej, powstałej wskutek pominięcia w regulacji pandemicznej terminów prawa podatkowego, art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 5 ustawy COVID może być stosowany per analogiam do materialnoprawnego terminu wyboru formy opodatkowania. Jest to dopuszczalne, jeżeli służy ochronie podatnika, nie rozszerza jego obowiązków daninowych i pozwala urzeczywistnić konstytucyjne zasady zaufania
Dla stwierdzenia choroby zawodowej wystarcza ustalenie, że schorzenie objęte wykazem pozostaje w związku z narażeniem zawodowym bezspornie albo z wysokim prawdopodobieństwem; nie jest konieczne udowodnienie, iż warunki pracy u konkretnego pracodawcy stanowiły wyłączną przyczynę choroby. Orzeczenie jednostki orzeczniczej medycyny pracy wiąże organ sanitarny w zakresie wiadomości specjalnych, o ile nie
Stwierdzenie choroby zawodowej na podstawie art. 235¹ k.p. wymaga łącznego ustalenia schorzenia objętego wykazem, narażenia zawodowego oraz bezspornego albo wysoce prawdopodobnego związku przyczynowego między nimi; nie wymaga natomiast dowodu, że warunki pracy u konkretnego pracodawcy stanowiły wyłączną przyczynę choroby. Orzeczenie jednostki medycyny pracy wiąże organ sanitarny, o ile nie wykazuje
Rejestry i wykazy korespondencji organu gminy kierowanej do dyrektorów szkół, sporządzane w wykonaniu obowiązku z art. 41 ust. 2 Prawa oświatowego, stanowią informację publiczną, a nie dokumenty wewnętrzne. Organ pozostaje w bezczynności, jeżeli odpowiada niezgodnie z rzeczywistym stanem lub nie odpowiada na istotę żądania; ochrona danych osobowych wymaga anonimizacji albo wydania decyzji odmownej,
Po zmianie kwalifikacji czynu z art. 62 ust. 1 u.p.n. na wypadek mniejszej wagi określony w art. 62 ust. 3 u.p.n. brak jest podstawy prawnej do orzeczenia świadczenia pieniężnego na podstawie art. 70 ust. 4a u.p.n. Sąd odwoławczy, który nie uchylił takiego rozstrzygnięcia, mimo uwzględnienia zarzutu dotyczącego kwalifikacji prawnej, dopuszcza się rażącego naruszenia prawa materialnego i procesowego