Zarzut naruszenia prawa materialnego przez niezastosowanie może odnieść skutek tylko wtedy, gdy skarżący kasacyjnie wskaże właściwą normę, przepis zastosowany wadliwie zamiast niej oraz wykaże błąd subsumcji. Nie jest dopuszczalne kwestionowanie ustaleń faktycznych i oceny kompletności odpowiedzi organu zarzutem naruszenia prawa materialnego, bez postawienia adekwatnych zarzutów procesowych.
Jeżeli bezrobotny, rejestrując się w systemie teleinformatycznym urzędu pracy, wybiera komunikację za pośrednictwem konta w tym systemie, skuteczne doręczenie wezwania następuje również w trybie fikcji doręczenia elektronicznego po bezskutecznym upływie ustawowego terminu odbioru. Zarzut nieczytelności lub niedogodności interfejsu portalu, możliwy do przezwyciężenia przy zachowaniu należytej staranności
Po zmianie kwalifikacji prawnej czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na art. 62 ust. 3 tej ustawy niedopuszczalne jest utrzymanie świadczenia pieniężnego orzeczonego na podstawie art. 70 ust. 4a tej ustawy. Przepis ten, jako ustanawiający zamknięty katalog podstaw orzeczenia świadczenia, nie obejmuje skazania za wypadek mniejszej wagi posiadania środków odurzających.
Członkowie rodziny funkcjonariusza wskazani w decyzji o przydziale lokalu pozostającego w dyspozycji Policji nie uzyskują własnego tytułu prawnego do tego lokalu; ich uprawnienie ma charakter pochodny i co do zasady wygasa ze śmiercią funkcjonariusza. Dalsze prawo do lokalu może wynikać wyłącznie z art. 29 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym, jeżeli członek rodziny jest uprawniony do renty rodzinnej
Przepis przejściowy art. 9 ust. 2 ustawy nowelizującej nie stanowi podstawy do stosowania wobec funkcjonariuszy Straży Granicznej zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. wskaźnika 1/30 miesięcznego uposażenia, przewidzianego w niekonstytucyjnym przepisie rozporządzenia. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop musi odpowiadać wartości uposażenia za dzień roboczy, gdyż jest substytutem prawa do corocznego
Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. może w konkretnej sprawie pozostawać nieproporcjonalnym ograniczeniem prawa do sądu, jeżeli zwiększony napływ spraw pobytowych utrwalił się i przestał mieć charakter nadzwyczajny. Bezczynność stwierdzona wskutek takiej oceny nie ma jednak charakteru rażącego, gdy organ opierał swe działanie na obowiązującym
Przedłużanie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po ustaniu nadzwyczajnego charakteru zwiększonego wpływu spraw pobytowych nie może prowadzić do nieproporcjonalnego wyłączenia prawa cudzoziemca do sądowej ochrony przed bezczynnością wojewody. Stwierdzenie bezczynności oparte na takiej ocenie nie przesądza jednak o jej rażącym charakterze, jeżeli organ działał w warunkach niejednolitej wykładni