1. Uchylenie zaskarżonego wyroku WSA z powodu błędów proceduralnych i niewystarczającego uzasadnienia; 2. Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem zasad prawnych dotyczących błędów pomiarowych i oceny prawidłowości pomiarów metrologicznych.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie jest konieczne dodatkowe badanie stosunków prawnych między właścicielem pojazdu a kierowcą, jeśli zebrany materiał dowodowy jest wystarczający dla oceny odpowiedzialności przedsiębiorcy.

W postępowaniu z urzędu data pierwszej czynności organu jest datą wszczęcia postępowania; nie jest konieczne, aby w tym terminie strona została zawiadomiona. Termin wszczęcia wynoszący 6 miesięcy od naruszenia ma charakter materialnoprawny (art. 13n u.d.p.).

Wykonywanie odpłatnego przewozu drogowego bez licencji, nawet przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, klasyfikuje się jako krajowy transport drogowy i podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym, w tym wymogom licencyjnym.

Dla zwolnienia się z odpowiedzialności przewoźnika na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d. wymagane jest łączne wystąpienie braku wpływu na powstanie naruszenia oraz zaistnienie niezależnych, nieprzewidywalnych zdarzeń. Interpretacja tego przepisu winna być ścieśniająca.

Organ administracyjny nie może ignorować oczywistych błędów wniosku o płatności, a sąd krajowy ma obowiązek uwzględnić regulacje unijne dotyczące korekty takich błędów, co uchyla decyzje organów i sądu, uznając skargę kasacyjną za zasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną ZUS, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił decyzję ZUS z uwagi na błędny brak analizy przedawnienia i niewłaściwą ocenę sytuacji finansowej skarżącej.

Obowiązek posiadania świadectwa kierowcy spoczywa na przewoźniku wykonującym międzynarodowy przewóz drogowy. Brak takiego świadectwa skutkuje uzasadnionym nałożeniem kary pieniężnej. Porozumienia z litewskimi przewoźnikami nie wpływają na ten obowiązek.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi zostaje oddalona. W uzasadnieniu wskazano, iż istotą rozstrzygnięcia są przepisy proceduralne, a nie materialne. NSA potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji organu.

Dystrybutor odpowiedzialny jest za zgodne z wymogami prawa żywnościowego oznakowanie masy netto produktów, niezależnie od możliwości wystąpienia naturalnego wycieku osocza z produktu mięsnego. Brak uwzględnienia masy osocza przy określaniu masy netto może skutkować sankcjami administracyjnymi.