Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę bez ważnego świadectwa kierowcy, potwierdzając wymóg posiadania takiego świadectwa przez kierowcę pozostającego w dyspozycji przewoźnika polskiego.

Obowiązek zgłaszania informacji do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jest fundamentalny dla zabezpieczenia interesów społecznych oraz międzynarodowych zobowiązań RP. Naruszenie tego obowiązku nie spełnia przesłanek znikomości wagi naruszenia i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Obowiązek prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsc składowania odpadów trwa do zakończenia procesu rekultywacji składowiska, niezależnie od ustania przyjmowania odpadów, a każda interpretacja ograniczająca ten obowiązek do fazy przyjmowania odpadów jest błędna.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sytuacji braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, oddala ją, uznając za zgodne z prawem zarządzenie pokontrolne wydańe przez organ ochrony środowiska, przewidujące usunięcie stwierdzonych naruszeń poprzez zaprzestanie nielegalnego wprowadzania ścieków bytowych.

Uzyskanie świadectwa kierowcy jest obowiązkiem przewoźnika, który zatrudnia kierowcę z państwa trzeciego w ramach międzynarodowego przewozu drogowego. Brak takiego świadectwa skutkuje odpowiedzialnością przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA, podkreślając obowiązek organu wyczerpującego ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego w kontekście polskiej rezydencji podatkowej na podstawie art. 122 O.p. i Konwencji UPO.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż operat szacunkowy stanowi informację publiczną udostępnianą w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co skutkuje uznaniem bezczynności organu (starosty) w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie takiej informacji.