W sprawie wpisu krajobrazu do rejestru zabytków, uchylenie decyzji organu I instancji ze względu na istotne braki dowodowe i naruszenie przepisów proceduralnych jest uzasadnione. Skarga kasacyjna T.N. nie wykazuje naruszenia art. 151a § 1 p.p.s.a., a decyzja organu II instancji pozostaje w mocy.

Brak pełnej dokumentacji doręczenia decyzji z 1950 r. nie wyklucza możliwości uznania jej za skutecznie doręczoną z zastosowaniem domniemania faktycznego, co uprawnia do umorzenia postępowania nadzorczego po upływie 30 lat od domniemanego doręczenia.

Decyzja organu podatkowego nie narusza rażąco prawa; utrata prawa do ryczałtu w 2015 r. była skutkiem przekroczenia przychodów w 2014 r., co wykluczało stwierdzenie nieważności decyzji. Skarga kasacyjna oddalona.

Skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie wykazano istotnego wpływu zarzucanych naruszeń na wynik rozstrzygnięcia sprawy.

Zbiorniki, tanki i unitanki kwalifikowane są jako budowle w rozumieniu prawa budowlanego i ustawy o podatkach lokalnych, podlegające odrębnemu opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości niezależnie od ich usytuowania wewnątrz budynków, co zgodne jest z orzecznictwem sądowym i interpretacjami prawnymi.

Kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia akcji spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki z o.o. jest wartość bilansowa majątku tej spółki na moment przekształcenia, nie zaś koszty historyczne objęcia udziałów w spółce z o.o.

Z upływem terminu sześciu miesięcy od doręczenia zawiadomienia o nieuzgodnieniu orzeczenia regulacyjnego, dochodzenie roszczeń nieważnościowych poprzez zawieszone postępowania staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia ich umorzenie zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach w brzmieniu przed 1 lipca 2022 r., prokurent nie podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako osoba powołana na mocy aktu powołania, co potwierdza nowelizacja rozszerzająca ten obowiązek na prokurentów.

Ujęcie obiektu w gminnej lub wojewódzkiej ewidencji zabytków nie przesądza o obowiązku jego wpisania do rejestru zabytków. Wpis wymaga wykazania jego szczególnych wartości artystycznych, historycznych bądź naukowych na tle innych obiektów.

Postępowanie o skreślenie zabytek z rejestru nie jest powtórną kontrolą zasadności wpisu. Utrata wartości historycznej musi być znaczna i wykazana, a nowe ustalenia naukowe muszą dowodzić błędnego wpisu. Decyzja Ministra o odmowie skreślenia była prawidłowa.

NSA uchyla wyrok WSA i oddala skargę, potwierdzając prawidłowość decyzji organu II instancji w zakresie stosowania korekt finansowych oraz niezachodzenia przedawnienia należności unijnych.