Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 roku musi być ustalana zgodnie z wyrokiem TK, eliminując niekonstytucyjny ułamek 1/30, a z uwzględnieniem współczynnika 1/21, zapewniając realizację sprawiedliwości społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może być przyznany, gdy wnioskodawca miał prawo do lokalu w okresie objętym wnioskiem, niezależnie od stanu na dzień złożenia wniosku, w interpretacji art. 15zzzib ustawy covidowej.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA została oddalona, gdyż nie spełniała ustawowych przesłanek wznowienia; prawidłowość powołania składu sędziowskiego oraz kwestie proceduralne dotyczące jawności nie naruszyły prawa strony do obrony.

Dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może zostać przyznany, gdy wnioskodawca spełniał warunki ustawowe w okresie przeszłym, za który dodatek jest ubiegany, jednak nie może obejmować dowolnych przeszłych okresów, a jedynie bezpośredni okres przed wnioskiem.

Ocena warunków przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na podstawie art. 15zzzib ust. 3 ustawy covidowej musi uwzględniać stan faktyczny w okresie objętym wnioskiem, jednak nie wyłącza obowiązku posiadania tytułu prawnego na dzień złożenia wniosku.

Pełnienie funkcji Prezesa Zarządu spółki handlowej wyklucza możliwość uzyskania statusu osoby bezrobotnej, niezależnie od formy wynagrodzenia, z uwagi na konieczność bycia gotowym do podjęcia pełnoetatowego zatrudnienia.

Osoba umieszczona w zakładzie psychiatrycznym w ramach środka zabezpieczającego nie jest w sytuacji tożsamej prawnie z osobą odbywającą karę pozbawienia wolności, przez co nie można poprzez analogię pozbawić jej prawa do zasiłku stałego z pomocy społecznej.

W przypadku programów wieloletnich terminem maksymalnym dla ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków jest 8-letni okres wynikający z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95. Przerwanie biegu następuje poprzez akty powiadomione stronom.

Uczelnia, mimo usprawiedliwionych opóźnień z powodu wewnętrznych działań weryfikacyjnych, dopuściła się bezczynności niezapewniając skarżącej terminowego zaświadczenia, co uzasadniało sądową interwencję.

Dopuszczenie się przez Uczelnię rażącego naruszenia przepisów poprzez bezczynność w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia przyznanie skarżącemu rekompensaty pieniężnej wynikającej z opóźnionych działań, mimo przeprowadzanych przez Uczelnię prac naprawczych i weryfikacyjnych.

Pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się mandatu radnego stanowi informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako dokument wiążący się z wykonywaniem funkcji publicznej radnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że Uczelnia dopuściła się rażącej bezczynności w wydaniu karty przebiegu studiów, uzasadniając decyzję przyznania skarżącej rekompensaty finansowej.

Bezczynność uczelni w wydaniu dyplomu po ukończeniu studiów narusza art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Organizacyjne przeszkody ze strony uczelni nie uzasadniają opóźnienia w realizacji tego obowiązku.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie wyłącza stosowania zasad sprzed 6 listopada 2018 r., które determinują sposób ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Skarga Komendanta Stołecznego Policji została oddalona jako niezasadna.

Przepis art. 2 ust. 2 nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadza zgodny z Konstytucją RP obowiązek umorzenia postępowań wszczętych po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, stabilizując porządek prawny i chroniąc interes publiczny.