Decyzja o uchyleniu postanowienia organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia jest zgodna z prawem, gdyż organ I instancji nie wyjaśnił w pełni stanu faktycznego w zakresie wymaganym dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 138 § 2 Kpa). Kluczowe jest ustalenie rzeczywistego charakteru budynku.

Sąd administracyjny potwierdza zgodność z prawem umorzenia postępowań wszczętych po 30 latach od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, gdy postępowania te nie zakończyły się przed dniem 16 września 2021 r., zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność postanowień uchwały regulaminowej, które przekraczały delegację ustawową z art. 4 ust. 2 u.c.p.g., naruszały zasady techniki legislacyjnej i były niezgodne z prawem powszechnie obowiązującym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Naczelnej Rady Lekarskiej, potwierdzając, iż postępowanie o przyznanie warunkowego prawa wykonywania zawodu nie było bezprzedmiotowe, a decyzja Prezydium NRL naruszała zasady proceduralne.

Organ administracyjny ma obowiązek rzetelnego zebrania i oceny materiału dowodowego przed wydaniem decyzji, w tym uwzględnienia zeznań świadków oraz materiałów archiwalnych dotyczących potencjalnej działalności opozycyjnej skarżącego.

Polski Fundusz Rozwoju S.A. jako podmiot wykonujący zadania publiczne i dysponujący majątkiem publicznym jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne, potwierdzając brak naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. i brak przesłanek do zmiany decyzji ustalającej opłatę. Postępowanie administracyjne zostało uznane za prawidłowe.

Brak właściwego rozkazu personalnego nie wyłącza możliwości uznania faktycznego delegowania za skuteczne; funkcjonariuszowi przysługują świadczenia finansowe za czasowe pełnienie służby w innym miejscu, zgodnie z art. 117 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej.