Brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w sprawie waloryzacji opłaty przekształceniowej według art. 10 ustawy przekształceniowej; postępowanie takie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej z ustawy o przekształceniu użytkowania wieczystego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; ograniczana jest do pisemnego zawiadomienia. Brak podstaw do kontroli instancyjnej uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie dopuściła się bezczynności w postępowaniu o wpis na listę radców prawnych, przekraczając ustawowy termin, co nie zostało usprawiedliwione podjętymi czynnościami procesowymi.

Skarga kasacyjna T.G. zostaje oddalona, bowiem wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 26 października 2022 r. należycie ocenił legalność opinii Wójta o lądowisku, uwzględniając kwestie hałasu i zgodność z polityką przestrzenną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że granice skargi kasacyjnej ograniczają ocenę sądu do etapu rozpoznania odwołania od decyzji administracyjnej w zakresie skargi na bezczynność oraz przewlekłość postępowania, z wyłączeniem wcześniejszych postępowań. NSA potwierdził dyskrecjonalność uznania sędziowskiego w zakresie przyznania sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 ppsa.

Z tych samych skazań nie można ponownie orzekać wspólnej kary łącznej wyrokiem łącznym, gdy już wcześniej wydano prawomocne orzeczenie w tej materii. Ponowne wydanie wyroku łącznego przy zachowaniu tożsamości skazań narusza zasadę powagi rzeczy osądzonej.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej z tytułu użytkowania wieczystego w prawo własności dokonywana jest zgodnie z art. 10 ustawy z 2018 r. i wymaga jedynie zawiadomienia, co wyklucza stosowanie decyzji administracyjnej. Postępowanie administracyjne musi być umorzone jako bezprzedmiotowe.

Zwaloryzowana roczna opłata przekształceniowa nie wymaga decyzji administracyjnej; zawiadomienie pisemne jest wystarczające, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej dokonana według art. 10 ustawy przekształceniowej jest czynnością materialno-techniczną, nie wymagającą wydania decyzji administracyjnej, także w przypadku zakwestionowania wysokości zwaloryzowanej opłaty przez właściciela nieruchomości.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej, dokonana zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej, nie stanowi przedmiotu ustalenia w drodze decyzji administracyjnej. Organy administracji publicznej są zobowiązane jedynie do pisemnego zawiadomienia o jej wysokości, co wyłącza zastosowanie art. 7 ust. 8a ustawy.

Ustalenie waloryzacji rocznej opłaty przekształceniowej nie podlega trybowi decyzji administracyjnej, a jedynie pisemnemu zawiadomieniu. Odrębność procedury waloryzacyjnej od ustalania opłaty wyklucza zastosowanie art. 7 ust. 8a ustawy przekształceniowej.

W postępowaniu dotyczącym opodatkowania podatkiem od nieruchomości, uznaje się za dopuszczalne stosowanie wartości odtworzeniowej dla budowli, które ze względu na rodzaj i przeznaczenie nie są przedmiotem obrotu rynkowego. Należyta ocena takich opinii przez organ podatkowy, zgodna z obowiązkami dowodowymi, pozwala na przyjęcie tej wartości jako podstawy opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak zasadnych podstaw wskazujących na błędne zastosowanie lub interpretację przepisów prawa materialnego i procesowego w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym oszacowania wartości nieruchomości.

Wycena budowli (utwardzenia terenu, ogrodzenia) dla celów podatku od nieruchomości, w sytuacji braku obrotu rynkowego, może opierać się na wartości odtworzeniowej, jeżeli organ podatkowy wykazał, że przyjęcie tej metody jest zgodne z zasadami prawa i nie narusza praw podatnika.