W braku prawomocnego i ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego uchwała Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu sprawozdania finansowego powoduje skutki prawne, w tym pomniejszenie dotacji w przypadku partii politycznej, których zaniechanie nie może być poczytane za bezczynność organu wykonawczego.
Art. 2 ust. 1b ustawy o własności lokali ma zastosowanie jedynie do lokali istniejących przed 1995 r., jeśli późniejsze roboty budowlane ich nie przebudowywały. Lokal wydzielony po 2021 r. wymaga zgodności z współczesnymi normami samodzielności, w tym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Nie stwierdzono nieprawidłowości w procesie decyzyjnym Rzecznika Praw Pacjenta; Odrzucono wszelkie zarzuty proceduralne i materialne dotyczące decyzji o odmowie przyznania świadczenia kompensacyjnego z Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych.
Skarga kasacyjna Gminy Dąbrowa Górnicza została oddalona z powodu braku zasadności zarzutów dotyczących naruszeń prawa materialnego i procesowego, co potwierdziło ważność rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Śląskiego.
Nie stanowi bezczynności Ministra Finansów niewypłacenie subwencji partyjnej na podstawie uchwały Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu sprawozdania finansowego, chyba że w późniejszym terminie Minister uzyska informację korygującą decyzję Komisji.
Członek zarządu spółki odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, jeżeli nie wykazał braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości, a przesłanki niewypłacalności były spełnione. Skargę kasacyjną oddalono.
Decyzja kasacyjna wydana przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. jest zasadna, gdy konieczne jest wyjaśnienie okoliczności istotnych dla sprawy, które wykraczają poza zakres dowodowy badany przez organ odwoławczy.
Nałożenie obowiązku kwarantanny na podstawie rozporządzenia RM z 6 maja 2021 r. nie wymagało indywidualnej decyzji administracyjnej. Ograniczenie wolności osobistej na tej podstawie było zgodne z prawem, gdyż wynikało z regulacji prewencyjnej w stanie epidemii.
Decyzja o nałożeniu opłaty za nadzór sanitarny zgodna z prawem, jeśli oparty na wykazanych naruszeniach sanitarnohigienicznych oraz ostatecznej decyzji administracyjnej, przy zachowaniu przepisów ustalania rzeczywistych kosztów wykonanych czynności przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Zgodnie z art. 36 ust. 1 u.p.i.s., organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej są uprawnione do pobierania opłat za wszelkie czynności wykonane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, w tym analizę dokumentacji, a nie tylko za badania laboratoryjne.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że grunty związane z nieaktywnymi liniami kolejowymi nie spełniają przesłanek zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., co uzasadnia ich opodatkowanie. Oddzielne opodatkowanie poszczególnych składników majątkowych jest dopuszczalne, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem.