Orzeczenie sądu o przepadku pojazdu wymaga uwzględnienia statusu własności w chwili wyrokowania, a w przypadku zbycia pojazdu po popełnieniu przestępstwa należy orzec przepadek jego równowartości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalający skargę na decyzję organu administracyjnego w przedmiocie zwrotu dotacji jest zgodny z prawem i prawidłowo oparty na materiale dowodowym nieuznawanym za niekompletny ani błędnie oceniony.

Wniosek o zwrot wywłaszczonych nieruchomości złożony po terminie, nawet przez jednego ze współwłaścicieli, nie uzasadnia wznowienia postępowania ani powzięcia pozytywnej decyzji administracyjnej. Decyzja umarzająca postępowanie została utrzymana.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego; warunki udziału w postępowaniu uznano za nieproporcjonalne do przedmiotu zamówienia, co usprawiedliwiało nałożenie korekty finansowej.

Postępowanie o odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości, które nie nastąpiło w sposób formalny i prawnie skuteczny, nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia administracyjnego. Brak pozbawienia właściciela nieruchomości oznacza bezprzedmiotowość roszczenia odszkodowawczego.

Dieta radnego jest świadczeniem wyrównawczym za utracone korzyści finansowe związane z wykonywaniem mandatu, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w aktach prawa miejscowego dotyczących zasad jej ustalania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, uznając że organ nie spełnił obowiązku realizacji wytycznych z wcześniejszego wyroku oraz że art. 188 Prawa wodnego prawidłowo odnosi się do kosztów utrzymania urządzeń wodnych przez podmioty czerpiące z nich korzyści.

Organizacja ekologiczna nie może inicjować postępowania będącego cofnięciem lub ograniczeniem pozwolenia wodnoprawnego, jeżeli nie było ono poprzedzone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, nie mając przymiotu strony zgodnie z art. 402 ust. 1 ustawy Prawo wodne.

Organizacje ekologiczne nie mogą inicjować postępowań w sprawie cofnięcia lub ograniczenia pozwoleń wodnoprawnych; ich udział ogranicza się do postępowania odwoławczego (art. 402 p.w.). NSA oddalił skargę kasacyjną Fundacji, podtrzymując stanowisko WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dla planowanej inwestycji w postaci punktu zbierania i sortowania odpadów nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, albowiem spełniono wszystkie formalne i merytoryczne przesłanki przewidziane przepisami prawa, a przedstawiona karta informacyjna przedsięwzięcia jest kompletna i rzetelna.

Warunkiem przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu jest rzeczywiste prowadzenie przez kupującego działalności produkcji zwierzęcej powiązanej z zakupionym zbożem. Formalnoprawny status zarejestrowanego stada jest niewystarczający do spełnienia wymogów § 13zw rozporządzenia. NSA oddala skargę kasacyjną jako pozbawioną podstaw.

W postępowaniach dotyczących zgód wodnoprawnych nie stosuje się art. 31 k.p.a., co wyklucza inicjatywę organizacji społecznych w takich postępowaniach, ograniczając ich udział jedynie do etapów odwoławczych, zgodnie z art. 402 ust. 2 Prawa wodnego.

Organizacja ekologiczna, której cele statutowe dotyczą ochrony środowiska, nie jest uprawniona do inicjowania postępowania administracyjnego w pierwszej instancji w przedmiocie ograniczenia pozwoleń wodnoprawnych; przysługuje jej możliwość zaskarżenia decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym dopiero na etapie postępowania odwoławczego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku umocowanych podstaw prawnych, utrzymując obowiązek wykonania szczepień ochronnych jako należycie uzasadniony prawnie i proceduralnie.