Sąd utrzymał w mocy rozstrzygnięcia organów administracyjnych, stwierdzając brak podstaw prawnych do przyznania dofinansowania dla Skarżącej będącej przedsiębiorstwem średnim w ramach programu dedykowanego małym przedsiębiorcom.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdził zasadność decyzji administracyjnych określających nienależność rekompensaty z tytułu energii elektrycznej, uznając brak rozliczenia z odbiorcami za przesłankę do jej zwrotu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, utrzymując w mocy decyzję Prezesa PFRON o obowiązku zwrotu dofinansowania, podkreślając prawidłowe stosowanie prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Użyty w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2021 r., sygn. SK 39/19, zwrot "nie są wykorzystywane i nie mogą być potencjalnie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej" należy tłumaczyć w taki sposób, że podwyższona stawka opodatkowania przewidziana w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, którego aktywność ogranicza się do działalności gospodarczej, uznaje się za związane z prowadzeniem tej działalności, niezależnie od ich faktycznego użytkowania, podlegające opodatkowaniu według maksymalnych stawek przewidzianych w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych.

Kontenerowa stacja transformatorowa nie może być uznana za budynek, bowiem nie jest trwale związana z gruntem, co eliminuje możliwość jej traktowania jako budynek na gruncie u.p.o.l.

Nieruchomości posiadane przez przedsiębiorcę są uznawane za związane z działalnością gospodarczą bez względu na ich stan techniczny i użytkowanie, co skutkuje opodatkowaniem wyższymi stawkami, chyba że organ nadzoru budowlanego wyda decyzję o ich trwałym wyłączeniu z użytkowania.

Instalacje wewnątrz budynków, uznane za budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, stanowią odrębny przedmiot opodatkowania, nawet jeśli pełnią funkcję magazynową związane z procesem technologicznym.

Przewlekłość postępowania organu administracyjnego, choć znacząca, nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa; przyznanie rekompensaty finansowej wymaga kwalifikacji przewlekłości jako rażącej.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wymaga badania tylko przepisów u.d.i.p., które nie narzucają obowiązku ponaglenia, jako że nie jest to środek zaskarżenia wymagalny w tym trybie.

Oddalenie skargi kasacyjnej jest zasadne, gdy spełnienie kryteriów dochodowych i metrażowych jest warunkiem koniecznym, a ich przekroczenie uniemożliwia przyznanie pomocy mieszkaniowej, mimo zarzutów proceduralnych odnoszących się do stosowania przepisów k.p.a.