Wpis nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia właścicielowi możliwości udziału w postępowaniu narusza konstytucyjne standardy ochrony prawa własności, co skutkuje niezgodnością takiego wpisu z prawem.

Nieruchomość Skarbu Państwa z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa przeszła na własność gminy, jako że PKP nie dysponowało udokumentowanym prawem zarządu na dzień wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej, co wykluczało wyłączenie nieruchomości spod komunalizacji.

Nieruchomości pozostające we władaniu przedsiębiorstwa PKP bez udokumentowanego prawa w sposób przewidziany w u.g.g.w.n. podlegają komunalizacji według art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej; oddalenie kasacji PKP.

Zobowiązanie do zwrotu środków publicznych ulega przedawnieniu zgodnie z art. 66a u.f.p., przy czym zmiany organizacyjne beneficjenta wymagają zgłoszenia do organu. Uchybienie temu obowiązkowi skutkuje uznaniem za nieprawidłowość wpływającą na zgodność z umową o dofinansowanie. W sprawie jedynie termin dochodzenia należności ulega przedawnieniu, nie zaś wykonanie decyzji.

Decyzja ostateczna w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. nie jest obarczona kwalifikowanymi wadami powodującymi jej nieważność; sąd oddala skargę kasacyjną, uznając brak rażącego naruszenia prawa przez organy podatkowe.

Ogłoszenie o procedurze planistycznej w sposób zgodny z przyjętymi zwyczajami miejscowymi jest wystarczające dla zachowania legalności uchwały. Przeznaczenie terenu pod parking zgodne ze Studium nie narusza władztwa planistycznego gminy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż wobec braku uzupełnienia wymogów formalnych przez wnioskującą oraz prawidłowej oceny stanu faktycznego przez sąd niższej instancji oddala skargę kasacyjną, uznając, iż nie wystąpiły przesłanki do przyznania pomocy ze środków unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że brak możliwości wsparcia finansowego po 30 września 2023 r. wynika z przepisów unijnych, a nieprawidłowe wskazanie podstaw kasacyjnych wyklucza uwzględnienie skargi kasacyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej spółki P. z o.o. przez NSA potwierdza, że prawidłowo dokonane zajęcie wierzytelności przez organ egzekucyjny wiąże się z bezwzględnym obowiązkiem ich przekazania, nieuchylanym przez późniejsze porozumienia dłużników, zachowując wymagalność na moment doręczenia zawiadomienia.

Zobowiązanie do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego powstałe przed ogłoszeniem upadłości jest objęte jej skutkami, mimo późniejszej decyzji administracyjnej o charakterze deklaratoryjnym; egzekucja tego zobowiązania jest sprzeczna z prawomocnym postanowieniem sądu upadłościowego.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 183 § 1 ppsa, oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak naruszeń skutkujących nieważnością postępowania i potwierdzając prawidłowość doręczenia decyzji i jego procedur.