Sąd oddalił skargę kasacyjną F.Sp. z o.o., stwierdzając, że brak wystarczających dowodów na opuszczenie towarów z obszaru celnego UE uzasadniał unieważnienie zgłoszeń celnych. Przedłożone dokumenty nie potwierdzają definitywnego wywozu towarów.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną przeciwko uchyleniu decyzji ograniczającej pomoc opiekuńczą, potwierdzając brak dowodów na marnotrawienie świadczenia i błędy proceduralne organów administracyjnych.

Przetwarzanie danych osobowych dłużnika po przedawnieniu roszczenia nie stanowi prawnie uzasadnionego interesu, jeżeli nie uwzględnia proporcjonalności między interesem administratora a prawami i wolnościami osoby, której dane dotyczą (NSA, sygn. akt I FSK 1260/22).

Ostateczna i prawomocna decyzja o nakazie rozbiórki wyklucza możliwość wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, z uwagi na sprzeczność potencjalnych rozstrzygnięć administracyjnych.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę, potwierdzając zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że protokoły i umowy związane z postępowaniami ofertowymi podlegają ustawie o dostępie do informacji publicznej, a przedsiębiorstwo jako dysponent majątku publicznego zobowiązane jest do ich udostępnienia.

Zgłaszający importowany towar musi dostarczyć pełen materiał dowodowy potwierdzający jego przeznaczenie jako wyrób akcyzowy; nie wystarczy domniemanie funkcji energetycznej. NSA potwierdza, że brak takiego dowodu nie uzasadnia sprostowania zgłoszenia celnego na warunkach żądanych przez stronę.

Sąd administracyjny przyjmuje, że bezczynność organu władzy publicznej w kontekście udzielania informacji z KRK nie zachodzi, gdy organ udzielił informacji zgodnie z przewidzianymi proceduralnie sposobami uzyskiwania danych, a skarżący nie zastosował się do obowiązujących norm regulujących formy składania wniosków.

Przepisy ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń nie wymagają wydawania decyzji administracyjnych dla nakładania obowiązku izolacji w przypadku zakażenia SARS-CoV-2, co uzasadnia niedecyzyjne czynności administracyjne, stanowiące podstawę nałożenia izolacji i potencjalnych kar administracyjnych za jej naruszenie.

Przesłanki formalne tytułu wykonawczego wymagane są dla zapewnienia ochrony zobowiązanego i pewności co do ściganego obowiązku; ich niespełnienie nie powoduje umorzenia egzekucji, o ile nie narusza samego obowiązku, który tytuł ten zabezpiecza.

Dla celów kontroli liczba pracowników uwzględniana przy definicji mikroprzedsiębiorcy w art. 7 Prawa przedsiębiorców ma odnosić się jedynie do zatrudnienia na podstawie stosunku pracy, zgodnie z Kodeksem pracy, a nie innych form zatrudnienia. Rozszerzająca interpretacja przez ZUS nie znajduje oparcia w przepisach.

Brak związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną, wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. Deklaracja opieki jako motywu rezygnacji nie wystarcza, jeśli inne okoliczności dominują.

Umorzenie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, wszczętego po upływie 30 lat od jej wprowadzenia do obrotu prawnego, jest prawidłowe na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA.

Wymóg przedstawienia pracodawcy orzeczenia o niepełnosprawności przy zatrudnieniu nie jest warunkiem sine qua non dla uzyskania dofinansowania, jeżeli świadomość istnienia efektu "zachęty" wynika z innych okoliczności wykazujących intencję zatrudnienia osoby niepełnosprawnej.

Wiedza pracodawcy o niepełnosprawności pracownika, zdobyta przed zatrudnieniem, nawet na podstawie oświadczenia osoby z niepełnosprawnością, spełnia warunek efektu zachęty uzyskania dofinansowania do wynagrodzenia.

Zatrudnienie pracownika niepełnosprawnego następuje w ramach efektu zachęty, gdy pracodawca ma wiedzę o jego niepełnosprawności w momencie zatrudnienia, niezależnie od późniejszego przedstawienia formalnego orzeczenia.

W przypadku zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego efekt zachęty nie wymaga przedłożenia orzeczenia o niepełnosprawności w chwili zawarcia umowy. Wystarczająca jest wiedza pracodawcy o istnieniu niepełnosprawności na moment zatrudnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że klasyfikacja taryfowa importowanych kształtowników aluminiowych dokonana przez organy celne do kodu TARIC 7610 90 90 10 jest prawidłowa; nie stanowią one konstrukcji, ani ich części w myśl CLASSIC i CN, a więc nie podlegają kodowi TARIC 7610 90 90 95.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak spełnienia wymogów formalnych przez kierowcę skutkuje prawidłowym nałożeniem kary pieniężnej na spółkę przewozową.

Podmiotem legitymowanym do złożenia skargi na bezczynność jest wyłącznie wnioskodawca wskazany we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie zaś podmiot trzeci, nawet jeśli posiada w tym interes faktyczny lub ekonomiczny.

Formalne prowadzenie postępowania egzekucyjnego nie wyklucza spełnienia przesłanek całkowitej nieściągalności zobowiązania, jeśli realia ekonomiczne dłużnika wskazują na brak możliwości egzekwowania należności zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.