Dla stwierdzenia nieważności decyzji kluczowe jest, iż rażące naruszenie prawa polegałało na błędnej kwalifikacji obiektu jako wiaty, co nie było adekwatnie poparte zgromadzonym materiałem dowodowym. W związku z tym uchyla się decyzję umarzającą postępowanie administracyjne, co umożliwia ponowną ocenę faktyczną i prawną.

NSA uchylił wyrok WSA, podnosząc niezadowalające uzasadnienie decyzji z pogwałceniem art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji ma obowiązek ustalić podstawy i konsekwencje polecenia realizowania świadczeń zdrowotnych na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie może być odmówiona, gdy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi, zaś oddziaływanie inwestycji, jak budowa stacji bazowej telefonii komórkowej, zgodne jest z przyjętymi normami ochrony środowiska.

Odwołanie od decyzji ostatecznej, które nie zostało złożone w terminie otwartym dla strony, jest niedopuszczalne. Stronie, która nie brała udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, przysługuje wznowienie postępowania, a nie prawo do odwołania.

Rażące naruszenie prawa w decyzji administracyjnej wyklucza konieczność wykładni przepisów prawa. Jeżeli decyzja wymagała interpretacji przepisów miejscowych, brak podstaw do stwierdzenia jej rażącego naruszenia.

Brak możliwości złożenia zażalenia na orzeczenie Wojskowego Sądu Garnizonowego orzekającego jako organ odwoławczy od postanowienia rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego

W przypadku sporu dotyczącego uznania unieważnienia zgłoszeń celnych właściwe jest dokonanie oceny dowodów przedstawionych przez zobowiązanego; wystarczającym potwierdzeniem wywozu są dokumenty potwierdzające faktyczne opuszczenie przez towar obszaru celnego UE, co winno być udokumentowane zgodnie z przepisami prawa celnego.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop należny funkcjonariuszom Straży Granicznej zwolnionym przed 6 listopada 2018 r. powinien być ustalany zgodnie z art. 119a ustawy o Straży Granicznej, tj. w wysokości 1/21 miesięcznego uposażenia, co zapewnia zgodność z Konstytucją RP.

Brak podstaw do uznania postępowania za bezprzedmiotowe uzasadniał uchylenie decyzji Prezesa UODO o umorzeniu postępowania. Organ powinien umożliwić stronie sprecyzowanie żądań, co wykluczało uznanie bezprzedmiotowości.

Importowane elementy felg, tj. obręcze i tarcze, podlegają klasyfikacji do kodu TARIC 8708 70 99 80, jako przygotowane do montażu felgi stalowe, i obciążone są cłem antydumpingowym. Złożoność montażu nie wpływa na klasyfikację, jeśli brak dalszej obróbki części.

Reguła 2(a) ORINS nie wyłącza klasyfikacji taryfowej do kodu TARIC 8708 70 99 80 towarów, które w całości składają się z elementów gotowych do montażu, niezależnie od złożoności metody montażu, o ile nie podlegają dalszej obróbce.

Postanowienie potwierdza, że klasyfikacja taryfowa towarów może się opierać na założeniu, iż przed dalszym montażem nie doszło do istotnej obróbki, a rozbieżności w tłumaczeniach językowych nie mogą stanowić podstawy skargi, gdy wersje autentyczne wskazują na brak ograniczenia do prostoty montażu.

Ocena projektu przeprowadzona przez organ administracyjny w sposób naruszający zasady przejrzystości i rzetelności, prowadzący do istotnego wpływu na wynik oceny, jest podstawą do uchylenia decyzji Sądu I instancji oraz zwrotu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ administracyjny.

Sąd właściwy w sprawie egzekucyjnej nie jest uprawniony do badania zasadności i ważności decyzji będącej podstawą egzekucji, o ile decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. W takiej sytuacji egzekucji podlegają decyzje prawomocne i wykonalne.