Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku była nieprawidłowa z uwagi na błędną interpretację art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, skutkującą niesłusznym doliczeniem dochodu. Skarga kasacyjna została oddalona, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymano.

Raport o oddziaływaniu na środowisko musi być spójny, rzetelny, spełniać wymogi art. 66 ustawy środowiskowej i uwzględniać zarówno przyrodnicze, jak i społeczne aspekty. Obowiązek jego sporządzenia jest uzasadniony nawet w razie braku szczególnego odniesienia do poszczególnych aspektów przez organ.

Decyzja Wojewody Małopolskiego z 1 kwietnia 2014 r. nie naruszała w sposób rażący prawa, a zatem brak było podstaw do stwierdzenia jej nieważności w trybie nadzorczym. Skarga kasacyjna pozbawiona była uzasadnionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem przez NSA.

NSA uznaje, że tytuł wykonawczy nie musi detalicznie ujmować przerw w naliczaniu odsetek, a wcześniejsze orzeczenia sądowe wiążą sąd, eliminując potrzebę ponownego badania stwierdzonych kwestii prawnych.

Informacja ustalająca wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne, na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, nie tworzy zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie powstaje dopiero z momentem doręczenia decyzji administracyjnej, która ma charakter konstytutywny. Brak doręczenia decyzji w ustawowym terminie skutkuje niepowstaniem zobowiązania podatkowego.

Zobowiązanie do zapłaty opłat zmiennych za usługi wodne nie powstaje z mocy informacji o ich wysokości, lecz wymaga doręczenia decyzji administracyjnej ustalającej wysokość tego zobowiązania, zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Pisma wytworzone przez funkcjonariuszy publicznych, przekazane w ramach pełnienia funkcji urzędowej, nie są dokumentami urzędowymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli nie zawierają treści kwalifikujących je jako takie dokumenty, a dostęp do nich regulują przepisy szczególne.