Prezydent m.st. Warszawy dokonał wpisu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków w procedurze niezgodnej z Konstytucją, pozbawiając właścicieli możliwości udziału w postępowaniu; NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego wskazał na wadliwość procedury.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku Fundacji stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające sankcje finansowe. Organ zobowiązany był do proceduralnego rozpatrzenia wniosku w formie postanowienia.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE stanowi przesłankę wznowienia postępowania podatkowego, jeśli wpływa na treść decyzji ostatecznej, co uzasadnia uchylenie tejże decyzji oraz wyroku sądu I instancji w analizowanej sprawie.

Zyski wypracowane przez przedsiębiorcę jako osobę fizyczną przed przekształceniem działalności gospodarczej w spółkę kapitałową nie podlegają opodatkowaniu jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli są wyraźnie wyodrębnione w księgach spółki.

Informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, nie ma charakteru konstytutywnego. Zobowiązanie powstaje poprzez decyzję administracyjną, która musi być doręczona przed upływem terminów przewidzianych w Ordynacji podatkowej.

Decyzja administracyjna ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, wydana po upływie 3 lat od końca roku powstania obowiązku, nie tworzy zobowiązania podatkowego. Informacja o wysokości opłaty nie ma charakteru władczego.

Należy rozstrzygać możliwość kwalifikacji kary umownej jako kosztu uzyskania przychodu, uwzględniając cel i skutek związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a przychodem, w ramach przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.