Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że doręczenie decyzji administracyjnej na podstawie art. 44 k.p.a. nie naruszało przepisów procedury administracyjnej, a przesłanki wznowieniowe z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie były zasadne, tym samym oddalił skargę kasacyjną.

Posiłkując się przepisami K.p.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak przesłanek wznowieniowych zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wyklucza możliwość uchylenia decyzji o nałożeniu kary, gdy doręczenie było zgodne z regulacjami.

Zgłoszenie znaku towarowego słownego "X" nie narusza praw osobistych ani majątkowych skarżącego, a odmowa uwzględnienia sprzeciwu jest zgodna z przepisem art. 1321 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Wcześniejsze używanie oznaczenia "X" przez skarżącego nie przesądza o prawie do jego ochrony w ramach postępowania patentowego.

Zajęcie pasa drogowego bez ważnego zezwolenia skutkuje odpowiedzialnością administracyjną bez względu na winę sprawcy. Zatrzymanie procesu dostosowywania nośników reklamowych do uchwały krajobrazowej nie zwalnia z obowiązku uzyskania nowego zezwolenia na dalsze zajmowanie pasa.

Zezwolenie na realizację inwestycji drogowej podlega kontroli wyłącznie pod względem formalnoprawnym, a ograniczenia prawa własności są dopuszczalne, jeśli dotycząc celu publicznego i przewidują odszkodowanie. Organy administracyjne nie oceniają racjonalności rozwiązań technicznych.

Budowa gazociągu średniego ciśnienia w Kielcach stanowi inwestycję celu publicznego o lokalnym znaczeniu gminnym, zgodnie z art. 2 pkt 5 u.p.z.p., gdyż spełnia cel zaopatrzenia w gaz jako zadanie własne gminy, co uzasadnia decyzję lokalizacyjną organu.

Organ, dokonując oceny egzaminu adwokackiego, musi przypisać odpowiednie wartości punktowe każdemu zadaniu zgodnie z ustawowymi kryteriami, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w szczegółowym uzasadnieniu pozwalającym na kontrolę prawidłowości tej oceny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że formalne uchybienia w zgłoszeniach SENT, nawet bez wpływu na dochody budżetowe, uzasadniają nałożenie kary pieniężnej z uwagi na ochronę prawidłowości obrotu towarami wrażliwymi.

Zajęcie pasa drogowego bez ważnego zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej niezależnie od ewentualnego wprowadzenia w błąd przez organ administracji oraz braku umyślności naruszenia.

Za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi administracyjna kara pieniężna musi być nałożona, niezależnie od przyczyn zajęcia oraz braku szkody. Odstąpienie od jej nałożenia jest możliwe jedynie przy znikomej wadze naruszenia, którego czas trwania skądinąd wyklucza kwalifikację jako znikome.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia skutkuje automatycznym nałożeniem administracyjnej kary pieniężnej, niezależnie od winy lub szkody, a obiektywne okoliczności nie mogą prowadzić do wyłączenia odpowiedzialności, o ile nie zostały spełnione przesłanki znikomej wagi naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA w Poznaniu, uznający obiekt za kąpielisko. Stwierdzono, że zbiornik nie jest oddzielony od wód powierzchniowych i podziemnych, co kwalifikuje go jako kąpielisko zgodnie z definicją w art. 16 pkt 22 Prawo wodne.

W postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja odmowna Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, której nieważność była przedmiotem sporu, nie naruszała prawa w stopniu rzutującym na jej ważność, wobec czego skarga kasacyjna ekologicznych organizacji została oddalona.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z uwagi na rażące naruszenie prawa nie może bazować na wątpliwościach ocennych, lecz wymaga oczywistości tego naruszenia. Skarga kasacyjna opierająca się na wątpliwych przesłankach co do prawa własności oraz legitymacji gruntami przez PKP została oddalona, potwierdzając utrzymanie mocy decyzji o uwłaszczeniu.