Miasto Stołeczne Warszawa nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji o przydzieleniu kwatery tymczasowej funkcjonariuszowi policji, jako że kwestia ta nie dotyczy prawa własności, a jedynie uprawnień policjanta wynikających z ustawy o Policji.

Należy ponownie rozpoznać sprawę odmowy udostępnienia informacji publicznej w aspekcie wyjaśnienia zdolności sądowej strony skarżącej, co może przesądzić o przyszłości skargi na poziomie merytorycznym.

Brak zawarcia umowy kredytowej uniemożliwia dalsze przetwarzanie danych osobowych wynikających z zapytania kredytowego; przesłanki legalności z art. 6 RODO nie obejmują sytuacji, w której cel przetwarzania został zrealizowany, a dalsze przechowywanie danych nie jest uzasadnione.

W ramach postępowania nadzorczego, stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej możliwe jest tylko przy oczywistym i rażącym naruszeniu prawa, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie dotyczącej podwyższenia dodatku funkcyjnego dla funkcjonariusza Policji.

Odmawiając zastosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., organy naruszyły konstytucyjne zasady ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop; wymaga się zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. i wprowadzenia nowego współczynnika, zapewniając jego zgodność z Konstytucją RP.

Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.

Prawomocne orzeczenie kary wydalenia ze służby powoduje wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa, czyniąc administracyjne postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie bezprzedmiotowym (art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Więziennej).

Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.

Uchwała organu powiatu dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych, nieogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest nieważna w całości z uwagi na istotne naruszenie prawa ogłoszeniowego dla aktów prawa miejscowego.

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.