Podmiot zobowiązany do szczepienia ochronnego, który nie wykazał przeciwwskazań lekarskich, podlega środkom egzekucji administracyjnej bez obowiązku dodatkowego doręczenia upomnienia, jeżeli procedury wcześniej nie zostały skutecznie zakwestionowane.

90-dniowy okres karencji w pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych nie znajduje zastosowania, gdy rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika wynikło z ciężkiego naruszenia obowiązków przez pracodawcę. Ustalenie tego wymaga pełnego zbadania okoliczności faktycznych przez organy administracyjne.

Skarga kasacyjna D. sp. z o.o. dotycząca wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę została oddalona. Przerwa w budowie przekroczyła 3 lata, a utrata prawa do nieruchomości uczyniła decyzję bezprzedmiotową.

Uchwała organu gminy może naruszać konstytucyjnie chronione prawo własności, jeżeli wprowadzone ograniczenia są nieproporcjonalne w stosunku do celu publicznego, zaś plan miejscowy powinien być skonstruowany tak, aby nie doprowadzał do faktycznego ograniczenia wykonalności ustalonego przeznaczenia terenu.

Uchybienie obowiązkowi terminowego zgłoszenia nabycia pojazdu nie może być uznane za naruszenie prawa o znikomej wadze według art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., nawet przy problemach interpretacyjnych związanych z innymi przepisami. Narzucenie sankcji w takich okolicznościach jest zasadne.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 2006 roku o stwierdzeniu nieważności orzeczenia z 1954 roku nie była wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość działania Kolegium.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie wydania poświadczonej za zgodność kserokopii aktu urodzenia przez Kierownika USC jest uzasadniona brakiem prawnej podstawy w ustawie Prawo o aktach stanu cywilnego.

Sąd utrzymał w mocy wyrok WSA uchylający decyzję odmowną GDDKiA. Organ bezpodstawnie oparł się na argumentacji przewidywanego, a nie rzeczywistego wpływu inwestycji na ruch drogowy, nie dowodząc negatywnych skutków dla bezpieczeństwa już funkcjonującej inwestycji.

Rozwiązanie sporu prawnego zgodnie z obowiązującymi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy nowelizującej z 2021 r., pomimo zarzutów skarżącego dotyczących ich niekonstytucyjności, winno opierać się na formalnych przesłankach prawnych dotychczas niezakwestionowanych przez Trybunał Konstytucyjny.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1951 r. na skutek upływu terminu przewidzianego w ustawie nowelizującej k.p.a., potwierdzono dopuszczalność domniemania faktycznego w zakresie ustalenia doręczenia orzeczenia.

Koszty postępowania rozgraniczeniowego obciążają strony proporcjonalnie do ich udziału na zasadzie art. 152 k.c., co nie jest sprzeczne z przepisami prawa administracyjnego. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość wykładni stosowanej przez sądy administracyjne.

Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 o.p. powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 o.p. Decyzja ta nie podlega ponownej ocenie przesłanek zabezpieczenia.

Bezskuteczność egzekucji, jako przesłanka odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe, może być ustalona nie tylko przez formalne zakończenie postępowania egzekucyjnego, lecz także na podstawie innych dowodów. Ocena ta leży poza kontrolą sądu w postępowaniu z art. 116 ordynacji podatkowej.

Zgodność decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego spełnia wymogi z art. 124 ust. 1 u.g.n. Skargę kasacyjną oddalono z uwagi na brak zasadnych podstaw faktycznych i prawnych.

NSA uznał za zasadne korekty dofinansowania w wysokości 5% dla podstawowej umowy oraz 100% dla aneksów, stwierdzając ich adekwatność wobec naruszeń zasad konkurencyjności i integralności przetargu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wskazując, że bezpodstawne podważanie deklaracji pochodzenia towaru, bez należycie uzasadnionej podstawy prawnej i uwzględnienia skutków upływu czasu, narusza zasady postępowania dowodowego w postępowaniu celnym.