Spółka cywilna nie może samodzielnie być adresatem decyzji administracyjnej, jednakże nieprawidłowe oznaczenie strony przez wymienienie wspólników spółki cywilnej z imienia i nazwiska obok nazwy spółki nie stanowi kwalifikowanego naruszenia prawa, uzasadniającego stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 lub 4 k.p.a.).

Art. 37at ust. 8 u.p.f. nie stanowi podstawy do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Kary za nieprzekazanie dokumentów w takim trybie są niezasadne.

Nienależyta obsada sądu poprzez udział sędziego powołanego z udziałem KRS po 2017 r. stanowi podstawę do wznowienia postępowania, gdyż narusza standard niezawisłości sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz międzynarodowych konwencji.

Podmiot zobowiązany do udzielania informacji publicznej jest obowiązany dostarczyć odpowiedzi na pytania dotyczące gospodarowania mieniem publicznym i świadczenia usług pod warunkiem, że takie pytania mieszczą się w zakresie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sytuacji gdy spółka z jednym wierzycielem (Skarb Państwa) nie zgłasza wniosku o upadłość, członek jej zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe. Ochrona COVID-19 nie ma zastosowania, gdy stan niewypłacalności wystąpił przed epidemią.

Cudzoziemiec, ubiegając się o zezwolenie na nabycie nieruchomości, musi wykazać legalne pochodzenie środków finansowych. Brak wystarczających dowodów na takie pochodzenie uzasadnia odmowę wydania zezwolenia, co stanowi ochronę bezpieczeństwa finansowego i obrotu gospodarczego.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę skargi kasacyjnej, oddalił ją, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając prawidłowość postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w zakresie zarachowania wpłat na zaległości podatkowe.

Data doręczenia żądania organowi podatkowemu, a nie data nadania wniosku, wyznacza moment wszczęcia postępowania i końcową datę naliczania odsetek za zwłokę, zgodnie z art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej.

W zakresie wyroku NSA z dnia 19 marca 2026 r., stwierdza się, że nie istnieją podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego z uwagi na brak zagadnienia wstępnego, które determinowałoby konieczność jego zawieszenia. Złożona skarga kasacyjna M.N. została oddalona.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze przez uprawnioną, wynikające z wykorzystania informacji uzyskanych w trakcie współpracy biznesowej, stanowi podstawę do unieważnienia przysługującego ochrony prawnej, nawet jeśli nie funkcjonowały wcześniejsze oznaczenia identyczne lub podobne. Sąd uwzględnił zarzuty skargi kasacyjnej, uchylając wyrok WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził dopuszczalność elastycznego zastosowania zasady kontynuacji funkcji zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i uznał decyzje organów administracyjnych za prawidłowe w świetle przeprowadzonej analizy urbanistycznej.

Zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga sztywnego uśredniania parametrów budowlanych. Przeprowadzona analiza urbanistyczna jest zgodna z przepisami, a przyjęte parametry inwestycji są adekwatne do zróżnicowanej zabudowy obszaru.

Wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w trybie specustawy dezaktualizuje części planu miejscowego, zaś lokalizowanie miejsc postojowych i terenów utwardzonych na terenach planowanych na inne cele jest z nią zgodne.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poprzez bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, nie rozpatrzył podania skarżącej w terminie. Skargę kasacyjną oddalono, uznając prawidłowość oceny sądu I instancji dotyczącej zaskarżenia bezczynności.

Poszerzenie kręgu adresatów postanowienia o wstrzymaniu budowy o współwłaściciela nieruchomości nie narusza tożsamości sprawy ani zakazu reformationis in peius, co eliminuje przesłanki dla wydania decyzji kasacyjnej. Decyzja organu odwoławczego powinna być reformacyjna, nie kasacyjna.

NSA podtrzymał decyzję Prezesa WUG i wyrok WSA w Gliwicach o nałożeniu opłaty podwyższonej za nielegalne wydobycie kopaliny. Sąd potwierdził prawidłowość ustaleń organów co do działań W. B. podejmowanych bez wymaganej koncesji, w tym ilości oraz rodzaju wydobytej kopaliny.

Odmowa zgody na lokalizację zjazdu z drogi krajowej podlega weryfikacji pod kątem zgodności z wymaganiami przepisów ustawy o drogach publicznych oraz przepisów techniczno-budowlanych. Decyzja organu musi opierać się na pełnej i aktualnej analizie stanu faktycznego.

Ostatecznie, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Stwierdzono, że opieka nad niepełnosprawną matką nie uniemożliwia podjęcia zatrudnienia przez skarżącą, co wyklucza przyznanie świadczenia na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Operat wodnoprawny zawiera informacje o środowisku i jego ochronie, co kwalifikuje go do udostępnienia w trybie ustawy o informacji środowiskowej. Organ administracyjny, rozpatrujący wniosek o udostępnienie takich informacji, musi dokonać właściwej oceny, czy informacje mają charakter publiczny.