Skarga kasacyjna Z.G. dotycząca umorzenia zaległości abonamentowych oddalona, brak wskazania naruszeń w wyroku sądu pierwszej instancji; nieudowodnienie przesłanek ulgi przez skarżącego.

W postępowaniu o wpis do rejestru zabytków, ocena interesu społecznego nie może stanowić przesłanki do wstępnego rozpatrzenia wartości zabytkowej obiektu. Organy winny skupić się na uzasadnieniu udziału stowarzyszenia w postępowaniu, nie przesądzając jego wyniku bez merytorycznej analizy.

Decyzja organów podatkowych o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych na majątku skarżącego była prawidłowa. EPA prawidłowo oceniły istniejące uzasadnione obawy dotyczące niewykonania tych zobowiązań, co uzasadniało zastosowanie zabezpieczenia.

Skarga kasacyjna B. B. została oddalona, jako nieuzasadniona z uwagi na brak przekonujących dowodów naruszenia przepisów postępowania w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym, a także na niestaranność formalną i brak konkretyzacji zarzutów skargi.

NSA orzekł, że dla ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego decydujący jest wpis w ewidencji działalności gospodarczej, który tworzy domniemanie faktycznego prowadzenia działalności, oraz że przedawnienie należności z tytułu składek nie wpływa na ten obowiązek.

Wobec braku formalnego wniosku o odszkodowanie, Wojewoda nie popadł w bezczynność ani przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie ustanowienia użytkownika wieczystego, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec zarzutów proceduralnych, podtrzymując prawidłowość zastosowania przez sąd pierwszej instancji przepisów postępowania egzekucyjnego w administracji, uznając brak istotnego wpływu na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna B.B. na orzeczenie WSA w Gliwicach z dnia 15 maja 2024 r. została oddalona przez NSA ze względu na brak podstaw kasacyjnych oraz brak istotnego wpływu domniemanych uchybień procesowych na wynik postępowania administracyjnego.

Przewoźnik, który nie zapewnia przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu, narusza przepisy ustawy SENT, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Brak realizacji obowiązku w czasie rzeczywistym skutkuje odpowiedzialnością administracyjną przewoźnika.

Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji, bez zezwolenia lub zgłoszenia, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Odpowiedzialność administracyjna nie jest wykluczona przez poprzednie postępowanie karno-skarbowe.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, nie znajduje usprawiedliwienia, gdyż brak jest uchybień mogących istotnie wpłynąć na wynik sprawy, co skutkuje jej oddaleniem.

Precyzyjne i prawidłowe określenie przedmiotu skargi oraz żądania wniosku ma fundamentalne znaczenie dla skuteczności postępowań administracyjnych i sądowych. Postępowanie odszkodowawcze dochodzi do skutku w odpowiednim trybie przed właściwym organem - starostą, co wyklucza jednocześnie zarzut bezczynności Wojewody.

W zakresie skargi na przewlekłość oraz bezczynność Wojewody w postępowaniu o ustalenie odszkodowania brak było przesłanek do jej uwzględnienia, jako że postępowanie takie nie było wszczęte, zaś wniosek strony nie dotyczył kwestii odszkodowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest podstaw do uznania Wojewody Mazowieckiego za bezczynnego w rozpoznaniu wniosku dotyczącego ustalenia odszkodowania, ponieważ takie postępowanie nie toczyło się przed Wojewodą. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz zastosował właściwe przepisy prawa. Skarga nie wykazuje podstaw kasacyjnych uzasadniających stwierdzenie naruszeń wpływających na wynik sprawy.