Akt odwołania ze stanowiska dyrektora instytucji kultury musi być należycie uzasadniony, uwzględniając konkretne przepisy prawa i okoliczności faktyczne naruszeń, aby umożliwić pełną kontrolę legalności aktu przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało obowiązkowi wykonania zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec nieprzeprowadzenia istotnych czynności dowodowych, oddalił skargę kasacyjną jako niezasługującą na uwzględnienie.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki może być orzeczona po stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji, a skuteczne doręczenie postanowień procesowych jest warunkowane prawidłowym adresem zamieszkania widniejącym w rejestrze.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek przekazania dokumentacji przez przedsiębiorcę na wezwanie organu zezwalającego w Prawie farmaceutycznym, dotyczy wyłącznie inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nakładanie kar w innych przypadkach.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż ograniczenia wprowadzone w uchwale Sejmiku Województwa Małopolskiego dotyczące obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej były istotnym naruszeniem prawa, co uzasadnia stwierdzenie nieważności niektórych paragrafów uchwały.

Działanie polegające na włączeniu karty adresowej do gminnej ewidencji zabytków, bez zapewnienia właścicielowi czynnego udziału w postępowaniu, jest bezskuteczne i narusza zasadę proporcjonalności w ochronie prawa własności. Skarga kasacyjna została oddalona.

Uznaje się, że brak oznakowania pojazdu wskazanego w licencji jako taksówki pozbawia go statusu taksówki, co uzasadnia nałożenie kar administracyjnych za naruszenie zasad wykonywania transportu drogowego.

Pisma z wyrazem niezadowolenia z długości postępowania można uznać za ponaglenie w rozumieniu art. 37 K.p.a. Wadliwe zakwalifikowanie pisma przez organ nie powinno prowadzić do jego odrzucenia.

Skarga kasacyjna B. M. od wyroku WSA w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił zarzuty dotyczące egzekucji oraz materiał dowodowy, nie dopatrując się naruszenia prawa.

Rodzic dziecka obowiązanego do szczepień ochronnych nie posiada prawa do odmowy poddania dziecka szczepieniu, gdy brak jest przeciwwskazań. Skarżący musi wykazać przeciwwskazania zdrowotne, w przeciwnym razie obowiązek szczepień jest wykonalny zgodnie z ustawą o zwalczaniu chorób zakaźnych.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z przepisami prawa krajowego, a jego egzekucja w drodze postanowień administracyjnych nie narusza konstytucyjnych praw obywateli, nawet jeśli szczegółowe zasady określono w aktach niższego rzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być interpretowany szerzej niż przewidziane przypadki inspekcji i kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tym kontekstem. W związku z tym uchylono decyzję organu i umorzono postępowanie administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję inspektora sanitarnego o stwierdzeniu choroby zawodowej, podkreślając związanie sądów i organów administracyjnych wiążącymi orzeczeniami lekarskimi.