Sąd administracyjny uznał, że organ administracyjny prawidłowo odpowiadał na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w granicach swoich kompetencji, co wykluczało obciążenie go zarzutem bezczynności.

Skarga kasacyjna zarzucająca bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, które wykraczają poza jej definicję, jest niezasadna. Odpowiedzi udzielone przez organ w ustawowym terminie były wystarczające i uwalniały od zarzutu bezczynności.

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji o ustaleniu wysokości kosztów usuwania pojazdu jest niezasadna; organy prawidłowo zastosowały przepisy art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, a ustalenia faktyczne były zgodne z prawem.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku o naliczeniu kosztów związanych z pojazdem marki BMW została utrzymana w mocy prawnej, jako zgodna z postanowieniem o przepadku pojazdu potwierdzającym jego właściciela na dzień usunięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż prawidłowo utrzymano w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz nałożone kary pieniężne za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, odrzucając skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną.

Zwolnienie od opodatkowania dywidendy zgodnie z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. wymaga bezpośredniego posiadania co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki płatnika przez rzeczywistego właściciela dywidendy; nie jest dopuszczalne zastosowanie koncepcji "look-through approach" w celu przenoszenia warunków zwolnienia pomiędzy podmiotami.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej J.W., uznając oddalenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego za zgodne z prawem, ze względu na brak wystarczającego uprawdopodobnienia okoliczności braku winy w uchybieniu terminowi postępowania.

Skarga kasacyjna dotycząca przywrócenia terminu na wniesienie odwołania została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak było wiarygodnych dowodów uprawdopodabniających okoliczności uzasadniające przywrócenie tego terminu.

Kara pieniężna za naruszenie przepisów o transporcie drogowym była zasadna, gdyż organy administracyjne prawidłowo ustaliły, że przewóz był wykonywany na zlecenie skarżącej spółki, pomimo zastrzeżeń dotyczących dokumentacji protokołu kontroli.

Odmowa przywrócenia terminu do złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu jest uzasadniona w sytuacji, gdy strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu oraz nie przedłożyła dowodów na twierdzone przeszkody.