W przypadku, gdy długotrwała absencja funkcjonariusza Policji zakłóca realizację zadań służby, można uznać, że wymaga tego ważny interes służby, co uzasadnia zwolnienie na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

Zmieniony stan faktyczny, na skutek wyroku sądu powszechnego, nie może uzasadniać umorzenia postępowania administracyjnego, jeżeli organ administracji nie zastosował się do oceny prawnej sądu administracyjnego wyrażonej we wcześniejszym wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając, że informacje publiczne zostały udostępnione w trybie zgodnym z ustawą o dostępie do informacji publicznej, a doręczenie elektroniczne było prawidłowe.

NSA wskazuje, że przyznanie świadczenia wychowawczego osobie faktycznie opiekującej się dzieckiem nie powinno być warunkowane wystąpieniem z wnioskiem o przysposobienie dziecka, jeśli prowadzi to do dyskryminacji i jest sprzeczne z zasadą ochrony interesów dziecka.

Akta zakończonego postępowania karnego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. i podlegają wyłączeniu udostępnienia na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego oraz art. 1 ust. 2 u.d.i.p. (NSA, wyrok z dnia 13 marca 2026 r.).

Wzruszenie decyzji ostatecznej na mocy art. 155 k.p.a. niesie przesłanki "innych uzasadnionych przyczyn", które uniemożliwiają wszczęcie postępowania, gdy wcześniej wydano prawomocne orzeczenia niezgodne z intencją wnioskującego.

Informacje o konkretnych dniach urlopów sędziów Trybunału Konstytucyjnego stanowią informację publiczną, związaną z wykonywaniem funkcji publicznych, co obliguje organ do ich udostępnienia na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a odmowa spełnienia takiego wniosku motywuje do uznania bezczynności organu.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przy czym zwłoka ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadnienie przedłużenia terminu było ogólne i niewystarczające.