Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że niewłaściwe ustalenie statusu prawnego drogi publicznej na dzień 31 grudnia 1998 r. stanowi naruszenie prawa materialnego i proceduralnego uzasadniające uchylenie decyzji odmownych stwierdzających nabycie nieruchomości z mocy prawa przez gminę.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna M.S. była niezasadna z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw procesowych i materialnoprawnych, co skutkowało oddaleniem skargi i utrzymaniem w mocy zaskarżonego wyroku. Strona wnosząca skargę kasacyjną nie wykazała związku przyczynowego pomiędzy rzekomym naruszeniem a wynikiem sprawy.

Zezwolenie na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu przebudowy linii napowietrznej 110 kV jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowość wskazania strony postępowania administracyjnego oraz uzasadnienie wyroku nie naruszają przepisów postępowania.

Zaniechanie zgłoszenia nabycia pojazdu z uchybieniem ustawowego terminu nie może być klasyfikowane jako naruszenie znikomej wagi, gdy stało się regularną praktyką. Termin notyfikacji jest kluczowy dla funkcji ewidencyjnych i kontrolnych, a jego naruszenie usprawiedliwia nałożenie kary pieniężnej.

Nawet jeżeli naruszenie terminu zgłoszenia nabycia pojazdu było znaczne i wielokrotne, nie kwalifikuje się go jako naruszenia „znikomej wagi”, co wyklucza odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na przedsiębiorcę zajmującego się obrotem pojazdów.

NSA uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, nakazując ustalenie, czy nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną w dacie 31 grudnia 1998 r. celem stwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach granic określonych skargą kasacyjną, oddalił skargę, uznając, że zarzuty skarżącej nie wpływały istotnie na wynik sprawy. Podtrzymał oceny dokonane przez sądy niższych instancji oraz podkreślił obowiązek przeprowadzenia ustaleń faktycznych obejmujących zebrany materiał dowodowy.

Brak podstaw do zmiany umowy w trybie aneksów, zmiany naruszały art. 144 ust. 1 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 PZP. Zmiany istotne mogły wpłynąć na wynik przetargu i zakres wykonawców, co uzasadniało korektę finansową.

Roboty związane z podwyższeniem grobli uznano za budowlę ziemną, stanowiącą obiekt budowlany. Zachodzi potrzeba oceny ich zgodności z Prawem budowlanym, co uzasadnia brak podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

Zarządca masy sanacyjnej Spółki nie wykazał braku wymagalności zobowiązania podatkowego z przyczyn innych niż odroczenie terminu lub rozłożenie na raty. Wspomniane przesłanki nie wpłynęły na status wymagalności należności VAT. Skarga kasacyjna została oddalona.