Uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być uznane za niezawinione, jeżeli strona, nie wykazując przeszkody nie do przezwyciężenia, nie dołoży należytej staranności, zwłaszcza w kontekście dostępności alternatywnych metod doręczenia (ePUAP).
Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe doręczenie informacji publicznej drogą elektroniczną na wskazany adres zgodnie z art. 3a u.d.i.p, stwierdzając brak przesłanek do uznania bezczynności organu.
Wydawanie zaświadczeń o charakterze pełnienia służby policyjnej w kontekście podwyższenia emerytury musi opierać się na istniejących dokumentach w zbiorach danych organu administracji. Zaświadczenie nie może przesądzać o spornych okolicznościach oraz musi wynikać z jednoznacznych danych dokumentacyjnych.
Odmowa udostępnienia informacji związanej z wykonywaniem uprawnień przez Inspektorów Ochrony Środowiska jest zasadna, gdyż żądana informacja ma charakter przetworzony i składający wniosek nie wykazał szczególnej istotności jej udostępnienia dla interesu publicznego.
Ocena przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na gruncie ustawy covidowej powinna obejmować faktyczny stan kryteriów spełnienia wymogów z okresu objętego wnioskiem, a dodatek można przyznać jedynie za okres bezpośrednio poprzedzający złożenie wniosku.
Informacje dotyczące działań Narodowego Banku Polskiego zmierzających do pozyskiwania danych o realnym koszcie finansowania stanowią informację publiczną. NBP pozostawał w bezczynności, nie dostarczając ich w terminie.
NSA uchylił wyrok WSA uznając go za naruszający przepisy proceduralne, w tym z art. 141 § 4 p.p.s.a., co miało znaczący wpływ na wynik sprawy, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Skarga kasacyjna nie spełniała wymagań formalnych i nie wykazała błędów proceduralnych ani merytorycznych w rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Klasyfikacja taryfowa uznana przez WSA jest zgodna z przepisami prawa celnego. Skarga oddalona.
Norma prawna określona w art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania przepisów ustawy o Policji w brzmieniu nadanym ustawą z 2020 r., dotyczącą wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co skutkowało oddaleniem kasacji Komendanta Stołecznego Policji.