Kara pieniężna przewidziana w art. 35 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego jest administracyjną karą pieniężną, a nie niepodatkową należnością budżetową o charakterze publicznoprawnym. Do jej przedawnienia stosuje się art. 189g § 1 k.p.a., nie zaś art. 67 ust. 1 ustawy o finansach publicznych w związku z art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej. Trudności kadrowe i organizacyjne urzędu wywołane pandemią nie stanowią
Po 30 czerwca 2024 r. stosowanie art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie może automatycznie wyłączać sądowej kontroli bezczynności w sprawach pobytowych cudzoziemców, jeżeli w konkretnych okolicznościach prowadziłoby to do nieproporcjonalnego ograniczenia prawa do sądu. Bezczynność wynikająca z przyjęcia odmiennej, prawnie uzasadnialnej wykładni tego przepisu nie ma jednak charakteru rażącego
Przewlekłość postępowania pobytowego może zostać stwierdzona mimo czasowego zawieszenia terminów przewidzianego w art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, jeżeli dalsze ograniczenie sądowej ochrony nie spełnia w konkretnych okolicznościach wymogu proporcjonalności. Samo niepodejmowanie podstawowych czynności procesowych uzasadnia przewlekłość, lecz nie przesądza o jej rażącym charakterze, gdy
Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. może w konkretnej sprawie stanowić nieproporcjonalne ograniczenie prawa do sądu, pozwalające na stwierdzenie bezczynności wojewody w sprawie pobytowej cudzoziemca. Bezczynność taka nie ma jednak charakteru rażącego, jeżeli organ działał w przekonaniu o skuteczności obowiązującej i wielokrotnie nowelizowanej
Skuteczne zarzucenie bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej wymaga wykazania, które konkretnie odpowiedzi organu były niepełne lub nieadekwatne oraz jaki zakres informacji powinien zostać udostępniony. Pytania o ogólną wiedzę medyczną, procedury medyczne, indywidualne porady prawne lub działalność organizacji międzynarodowych nie są informacją publiczną, jeżeli nie dotyczą działalności
Kara pieniężna z art. 168d § 1 u.p.e.a. może zostać nałożona również na dłużnika zajętej wierzytelności, jeżeli mimo wezwania nie udziela on organowi egzekucyjnemu informacji lub wyjaśnień niezbędnych do kontroli prowadzonej na podstawie art. 71a u.p.e.a. Odrębność sankcji z art. 168e u.p.e.a. nie wyłącza tej odpowiedzialności, a w postępowaniu dotyczącym kary nie bada się skuteczności zajęcia.
W postępowaniu z art. 26 ustawy o odpadach obowiązek usunięcia odpadów obciąża ich aktualnego posiadacza, którym co do zasady jest władający powierzchnią ziemi. Nakaz usunięcia wszystkich odpadów określonych rodzajem i kodami, z użyciem sformułowania o przywróceniu „poziomu pierwotnego”, nie jest trwale niewykonalny wyłącznie dlatego, że decyzja nie oznacza precyzyjnie ilości odpadów ani rzędnej terenu
Skarga kasacyjna nie może odnieść skutku, jeżeli zarzuty naruszenia przepisów wieloczłonowych nie wskazują konkretnych jednostek redakcyjnych, nie wyjaśniają sposobu ich naruszenia ani istotnego wpływu uchybienia na wynik sprawy. W postępowaniu egzekucyjnym przepisy k.p.a., w tym zasada czynnego udziału strony, podlegają odpowiedniemu stosowaniu z uwzględnieniem specyfiki egzekucji administracyjnej
Organ nie pozostaje w bezczynności, jeżeli w skutecznie przedłużonym terminie rozpozna wniosek o informację publiczną przez udostępnienie posiadanych danych, poinformowanie o braku informacji lub braku publicznego charakteru żądania oraz wydanie decyzji odmownej co do informacji przetworzonej. Skuteczne zakwestionowanie kompletności odpowiedzi wymaga w skardze kasacyjnej precyzyjnego wskazania braków
Ukształtowanie się po wydaniu decyzji ostatecznej utrwalonej wykładni przepisów materialnych, wskazującej na niezgodność tej decyzji z konstytucyjną zasadą ekwiwalentności świadczenia, może stanowić przesłankę jej zmiany w trybie art. 154 § 1 k.p.a. Zarówno słuszny interes strony, jak i interes społeczny przemawiają za wyeliminowaniem decyzji odmawiającej wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop
Przedmiot może stanowić odpad, mimo deklarowanego przez posiadacza zamiaru jego ponownego wykorzystania, jeżeli jego stan, sposób gromadzenia lub przepisy szczególne wskazują na obowiązek pozbycia się go albo konieczność poddania go procesowi odzysku. Zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów na potrzeby własne ma charakter wyjątku i wymaga wykazania spełnienia
Ocena prawna wyrażona w wyroku wydanym po rozpoznaniu sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej, ze względu na ograniczony przez art. 64e p.p.s.a. zakres kontroli do przesłanek z art. 138 § 2 k.p.a., nie wiąże na podstawie art. 153 p.p.s.a. sądu rozpoznającego skargę na późniejszą decyzję ostateczną co do materialnoprawnych przesłanek rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej.