Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do naruszenia prawa materialnego i procesowego w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów, potwierdzając prawidłowość zastosowanych procedur celnych i podatkowych.
Odmowa przyznania zasiłku celowego wobec niespełnienia przesłanek ustawowych z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej przez braku współdziałania skarżącego z organami, jest zgodna z prawem i znajduje umocowanie w materiale dowodowym oraz przepisach regulujących pomoc społeczną.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że marnotrawienie świadczeń opiekuńczych i niewłaściwa współpraca z placówką mogą stanowić przesłankę odmowy skierowania do środowiskowego domu samopomocy, pod warunkiem spełnienia proceduralnych obowiązków organu administracji.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na niewykazanie prawidłowego zgłoszenia darowizny w terminie sześciu miesięcy, co skutkuje utratą prawa do zwolnienia podatkowego z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd pojazdem o masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony spoczywa na właścicielu, który nie przedstawił wystarczających dowodów na użyczenie pojazdu osobie trzeciej.
Decyzja organu celnego utrzymana w mocy. Klasyfikacja profili aluminiowych do kodu TARIC 7604 29 90 90 uznana za prawidłową. Skarga kasacyjna oddalona, brak wpływu zarzutów proceduralnych na wynik sprawy.
Decyzja organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, pomimo wystąpienia przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego, jest uznaniowa i nie narusza prawa, jeśli dochodzenie zaległości jest zasadne i nie istnieją przesłanki do umorzenia.
NSA oddala skargę kasacyjną Spółki, uznając, że istnienie porozumienia ze zobowiązanym nie uchylało obowiązku przekazania zajętej wierzytelności na rzecz organu, zgodnie z art. 89 § 1 u.p.e.a.
Brak wskazania w decyzji podziałowej klauzuli przejścia prawa własności z mocy art. 98 ust. 1 u.g.n. oraz pominięcie wyraźnego oznaczenia stron nie stanowi rażącego naruszenia prawa i nie uzasadnia stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna dotycząca naruszeń w postępowaniu konkursowym na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej jest nieuzasadniona, podkreślając że organ miał kompetencje do merytorycznej weryfikacji wyników konkursu.