W przypadku braku dowodów na poważne i powtarzalne prześladowania ze strony państwa pochodzenia oraz przy zaistnieniu zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa, odmowa nadania statusu uchodźcy jest uzasadniona. (art. 13, art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. c u.o.o.)

W postępowaniu o ulgę płatniczą w spłacie zaległości podatkowej, organ podatkowy przed oceną przesłanek ulgi zobowiązany jest ustalić, czy zobowiązanie nadal istnieje, uwzględniając możliwe przedawnienie. Instrumentalność wszczęcia postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia przedawnienia podlega sądowej kontroli.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz wyliczenie dodatkowego podatku od towarów i usług jako zgodne z przepisami prawa unijnego oraz krajowego, potwierdzając prawidłowość decyzji administracyjnej i oddalając skargę kasacyjną.

Kluczowe znaczenie ma miejsce wysyłki, a nie pochodzenia towaru, dla nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego, zgodnie z unijnym rozporządzeniem rozszerzającym cła na produkty wysyłane z Kazachstanu. Potwierdzenie prawidłowości decyzji organu nakładającego cło i podatek wskutek niewykazania pochodzenia towaru.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawne rozciągnięcie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz towarów z Kazachstanu miało podstawę w unijnych regulacjach, skutecznie komunikowanych i obowiązujących przed zakończeniem importu.

Skarga kasacyjna dotycząca nałożenia rozszerzonego ostatecznego cła antydumpingowego została oddalona z uwagi na zgodność zastosowania regulacji unijnych celnych oraz brak dowodów świadczących o niezasadności naliczenia cła.

Odmowa zwrotu wywłaszczonej nieruchomości związana z budową centrali telefonicznej została uznana za zgodną z prawem jako realizująca cel publiczny i infrastrukturalny, co wykluczało zasadność skargi kasacyjnej.

Sąd administracyjny nie może dokonywać ustaleń faktycznych na podstawie materiału dowodowego pochodzącego z akt innej sprawy, który nie został formalnie wprowadzony do postępowania. Tego rodzaju praktyka narusza zasady rzetelnego procesu i może prowadzić do wadliwości rozstrzygnięcia.

Nieuregulowanie kwestii legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu w przewidzianym terminie skutkuje związanym nakazem jego rozbiórki na podstawie art. 49e ustawy Prawo budowlane.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że zgodnie z art. 36 ust. 1 u.p.i.s., organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej mogą naliczać opłaty za czynności związane z nadzorem sanitarnym bez konieczności wykazywania ich ponadstandardowego charakteru.

W postępowaniu dotyczącym opłat za czynności zapobiegawczego nadzoru sanitarnego wymagane jest jedynie wykazanie ich związku z realizacją ustawowych zadań, bez potrzeby różnicowania ich na standardowe i ponadstandardowe.

Umowa zawarta między Spółką a Uczestniczką była umową o świadczenie usług, a nie umową o dzieło, dlatego Uczestniczka podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy do zlecenia, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach.

Umowa, choć nazwana umową o dzieło, ze względu na swój rzeczywisty przedmiot i charakter, spełnia kryteria umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu. Podlega więc reżimowi obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Rozstrzygniecie NSA uchyla wyrok WSA i oddala skargę Spółki, wskazując na prawidłową kwalifikację stosunku prawnego przez NFZ jako umowy usługowej.

Członkowie zarządu spółki z o.o., powołani na podstawie każdego aktu powołania i otrzymujący wynagrodzenie, spełniają przesłanki do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach.

Obowiązek uiszczenia opłaty za pobyt w DPS przez zstępnych, niewyrażających zgody na wywiad środowiskowy, ustala się zgodnie z długością faktycznego pobytu zmarłej osoby w DPS, a pełna miesięczna opłata nie powinna być podstawą do rozliczeń.