Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika za niewykonanie obowiązków z ustawy SENT, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności oraz jej prewencyjny cel. Stanowisko to adekwatnie oddaje wymogi prawa oraz interes publiczny.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uchylił uchwałę Komisji II stopnia, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przy ocenie egzaminu radcowskiego. Wskazano na konieczność uwzględnienia postępowania uproszczonego zgodnie z obowiązującym prawem.

Zasady oceniania egzaminów radcowskich przez komisję egzaminacyjną sądową podlegają ocenie sądowej tylko pod kątem zgodności z prawem, a nie ocenie merytorycznej pracy. Skarga musi wskazywać konkretne naruszenia procedur prawnych.

Zgłoszenie w systemie SENT nieprawidłowych danych dotyczących miejsca rozpoczęcia przewozu towarów stanowi naruszenie ustawy SENT podlegające karze pieniężnej, której nałożenie jest zgodne z zasadą proporcjonalności i prewencyjnym celem ustawy, a odstąpienie od kary wymaga wykazania ważnego interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję w sprawie ustalenia nienależnie pobranej płatności z powodu istotnych uchybień w ocenie dowodu z opinii biegłego, wskazując na konieczność rzetelnej analizy zgodnej z przepisami prawa.

Wydana w dniu 26 sierpnia 2019 r. interpretacja indywidualna nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania sądowego o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna, oparta na błędnym przyjęciu tej przesłanki wznowieniowej, została oddalona.

Członek zarządu nie może być zwolniony z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, o ile nie złożył we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości. Domniemanie niewypłacalności występuje, gdy spółka nie wykonuje zobowiązań przez ponad trzy miesiące, co stanowi podstawę odpowiedzialności (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a o.p.).

Koszty postępowania rozgraniczeniowego mogą zostać podzielone pomiędzy właścicieli sąsiadujących nieruchomości nawet, gdy inicjatorem postępowania jest tylko jedna ze stron, jeżeli postępowanie wykaże istnienie sporu granicznego.

Brak zasadności skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej przyznania i wyliczenia płatności ekologicznej nie jest wystarczającym powodem do jej uwzględnienia, jeśli nie wykazuje istotnych błędów w zastosowaniu prawa materialnego ani proceduralnego wpływającego na wynik sprawy.

Dokonanie wpisu działalności gospodarczej w KRS nie jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do uzyskania wsparcia finansowego; należy zagwarantować możliwość wykazania faktycznego wykonywania działalności wymaganej dla uzyskania wsparcia poprzez inne środki dowodowe.

Grunty nabyte przez męża skarżącej, z uwagi na brak dowodów na ich związek z majątkiem wspólnym małżonków, oraz stan zagospodarowania tych gruntów niezgodny z biznesplanem, nie mogą prowadzić do przyjęcia, że skarżąca spełniła warunki umowy pomocowej. NSA uznał decyzję odmowy wypłaty środków przez ARiMR za prawidłową.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdził, że niewypełnienie formalnych i dowodowych wymogów przy ubieganiu się o pomoc finansową stanowi podstawę do odmowy jej przyznania, a zarzuty proceduralne muszą być konkretnie uzasadnione i mieć wpływ na wynik sprawy.

W niewykonaniu obowiązku przekazywania danych geolokalizacyjnych przez przewoźnika, określonego w art. 10a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego towarów, rodzi konieczność nałożenia kary pieniężnej, nawet gdy brak spowodowany jest niesprawnością sprzętu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do postępowań kar pieniężnych za naruszenia w systemie monitorowania przewozu towarów wrażliwych, co uchyla wymóg wszczęcia takiego postępowania w ciągu 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej.

Przepisy regulujące status i przedłużenie okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej mogą stanowić przedmiot indywidualnych interpretacji podatkowych zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Odmowa wszczęcia postępowania interpretacyjnego w przedmiocie tych przepisów jest nieuzasadniona.

Wypłata komplementariuszom spółki komandytowej zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie skutkuje obowiązkiem pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż obowiązek ten aktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, w którym możliwe jest proporcjonalne obliczenie podatku.

Dopuszczenie określonych funkcji w studium nie oznacza obowiązku ich wprowadzenia do planu miejscowego, który samodzielnie rozstrzyga o konkretnych rozwiązaniach planistycznych w zgodności z przepisami prawa. Ograniczenia w planie wynikające z ochrony ładu przestrzennego i dziedzictwa kulturowego są zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza legalność postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wstrzymaniu prac budowlanych, uznając, że organ dysponował wystarczającym materiałem dowodowym dla wydania takiego rozstrzygnięcia.

Decyzja o warunkach zabudowy, ze względu na swój deklaratoryjny charakter, nie podlega wstrzymaniu na podstawie art. 152 § 1 K.p.a., gdyż nie rodzi praw ani obowiązków możliwych do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym.

Samochody osobowe z napędem typu mild hybrid mieszczą się w zakresie definicji hybrydowego napędu spalinowo-elektrycznego, uprawniając do preferencyjnej stawki akcyzy, zgodnie z art. 105 pkt 1a lit. a ustawy o podatku akcyzowym.

W przypadku zmiany stosunków wodnych na gruncie prowadzącej do szkody na sąsiednich nieruchomościach, właściwe organy mogą nałożyć obowiązek przywrócenia stanu pierwotnego, w przypadku potwierdzenia takiego faktu w opinii biegłego.

Naczelny Sąd Administracyjny słusznie oddalił skargę kasacyjną ARiMR, podtrzymując obowiązek dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosków o pomoc, zgodnie z § 15 rozporządzenia wykonawczego, uznając, że przepisy te nie zostały uchylone i miały zastosowanie w pełnym zakresie.