Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę na czynności egzekucyjne nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Proceduralne uchybienia nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, a zastosowane środki egzekucyjne były zgodne z prawem.

Odmowa umorzenia nienależnie pobranych świadczeń pielęgnacyjnych była zasadna, gdyż na gruncie art. 30 ust. 9 u.ś.r. żadne szczególnie uzasadnione okoliczności nie uzasadniały wyjątkowego zastosowania tej ulgi, a decyzja organów była prawidłowa i pozbawiona wad.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstaje od daty złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności, a nie od daty złożenia wniosku o samo świadczenie, co obliguje do stosowania przepisów sprzed nowelizacji, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed zmianą przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna, pozbawiona dostatecznych podstaw i argumentacji, nie spełnia kryteriów materialnoprawnych do jej uwzględnienia, co skutkuje oddaleniem skargi zgodnie z art. 184 ppsa.

Nieruchomość uznaje się za niezrealizowaną na cel wywłaszczenia, jeśli mimo upływu terminów określonych w art. 137 ugn prace nie zostały rozpoczęte, chyba że brak jest sprzeczności w działaniach organów do wywłaszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.J., uznając, że doręczenie tytułu wykonawczego było prawidłowe, a zarzuty proceduralne dotyczące pełnomocnictwa nie były uzasadnione, ponieważ dotyczyły odrębnego postępowania egzekucyjnego.

Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wniesiona przez skarżącego, nie zawierała usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zatwierdził prawidłowość przyjętych działań egzekucyjnych, uznając ich zgodność z przepisami prawa oraz realnymi podstawami prawnymi.