Zarzut naruszenia prawa materialnego przez niezastosowanie przepisów wymaga wskazania właściwej normy prawnej oraz uzasadnienia, dlaczego winna stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna nie może zastępować zarzutu naruszenia przepisów postępowania, kwestionując ustalenia faktyczne.
Decyzje środowiskowe utrzymane w mocy przez WSA oraz NSA są zgodne z przepisami u.i.o.ś., spełniając wymogi formalne i materialne, w tym w zakresie racjonalności wariantów przedsięwzięcia. Obowiązek zapewnienia jakości akustycznej wzdłuż dróg publicznych spoczywa na zarządcy drogi, a nie na inwestorze."
Złożenie wniosku o umorzenie zaległości podatkowej nie wstrzymuje zastosowania regulacji o zaliczeniu nadpłaty na poczet tych zaległości; organ podatkowy działa zgodnie z art. 76 § 1 o.p., nie uwzględniając trudnej sytuacji materialnej podatnika.
Tajemnica przedsiębiorcy, jako przesłanka ograniczenia dostępu do informacji publicznej, obejmuje informacje mające wartość gospodarczą, które pozostają w poufności i ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesom przedsiębiorcy. Skarga kasacyjna bez podstaw.
W sytuacji, gdy podatnik nie wykazał przyczyn niedochowania 6-miesięcznego terminu, przywrócenie terminu dla złożenia zgłoszenia podatkowego SD-Z2 nie jest możliwe pomimo występujących okoliczności pandemii COVID-19 i problemów zdrowotnych.
NSA oddala skargę kasacyjną T.F. z powodu braku przesłanek do umorzenia zaległości podatkowych. Organy prawidłowo zastosowały uznanie administracyjne, a brak zmiany decyzji nie narusza przepisów prawa podatkowego.
Zabezpieczenie zobowiązań podatkowych może być zastosowane, gdy istnieje uzasadniona obawa ich niewykonania, oparta na obiektywnych przesłankach. Należytu udokumentowane dowody nieprawidłowości podatkowych oraz brak majątku uprawdopodabniają możliwość niewykonania zobowiązań, co zasadnia decyzję o zabezpieczeniu.
Dla wydania decyzji o warunkach zabudowy jest niezbędne zapewnienie realnej i technicznie możliwej infrastruktury podłączeniowej, co winno być potwierdzone stosowną umową lub gwarancją od gestorów sieci, zgodnie z art. 61 ust. 5 u.p.z.p.; ich brak uzasadnia oddalenie skargi.
Umowa dotycząca przeprowadzenia wykładu dla aplikantów radcowskich, mimo jej nazwy, nie spełnia przesłanek umowy o dzieło, lecz stanowi umowę o świadczenie usług z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.
Umowy dotyczące wygłoszenia wykładów nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu. Osoby wykonujące takie umowy obowiązane są do ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.
Umowa na przygotowanie i wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich polegająca na świadczeniu usług nie spełnia kryteriów umowy o dzieło. W związku z tym uczestnik podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, stwierdzając, że wydatki na jubileusz spółki mają charakter reprezentacyjny, a więc nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Brak zarzutów skargi uniemożliwił rozszerzenie kontroli sądowej.
Faktury VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, a księgi podatkowe oparte na takich fakturach należy uznać za nierzetelne.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje nakładające obowiązek usunięcia odpadów na [...] S.A., wskazując, że działania organów były oparte na błędnym rozporządzeniu z 2015 r. Zasada Lex retro non agit uniemożliwiła wsteczne zastosowanie nowych przepisów.
NSA wskazuje na potrzebę dokonania przez WSA pełnej oceny prawnej decyzji administracyjnej dotyczącej koncesji, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności proceduralne i prawne, oraz sprecyzowania wskazań do dalszego postępowania zgodnie z prawem materialnym.