Termin "mleko modyfikowane" nie może być uznany za nazwę zwyczajową w kontekście przepisów prawa unijnego, a zakaz wprowadzenia do obrotu jako zasadny, gdy etykietowanie wprowadza konsumenta w błąd co do natury i właściwości produktu.

Nieprecyzyjne zarzuty skargi kasacyjnej, które nie wskazują konkretnych naruszeń prawa procesowego i materialnego, nie mogą skutecznie podważyć rozstrzygnięcia sądu I instancji. Sąd ma obowiązek jedynie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, a ich niewłaściwa konstrukcja uniemożliwia skuteczne odwołanie.

Przedłożenie przez inwestora nowego operatu geodezyjnego w postępowaniu odwoławczym, który nie był znany organowi I instancji, stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności, a organ powinien uchylić decyzję pierwszoinstancyjną w trybie art. 138 § 2 k.p.a. oraz skierować sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Budynek inwentarski, taki jak kurnik o powierzchni do 35 m², może być uznany za "budynek gospodarczy" zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 lit. a) Prawa budowlanego, mimo odmiennych definicji w rozporządzeniu, jeśli spełnia warunki określone w ustawie.

Terminowe wniesienie odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę całkowicie spoczywa na stronie i jej pełnomocniku. Warunkiem uznania doręczenia za skuteczne jest jego dokonanie na adres pełnomocnika, o czym organ musi zostać zawiadomiony. Uchybienie terminowi przez stronę, bez prawomocnego przywrócenia, skutkuje obowiązkiem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania przez sąd.

Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktu spożywczego nie jest zgodna z obowiązującymi przepisami unijnymi, gdyż zawiera dodatki wykluczające ten artykuł spożywczy z kategorii mleka lub jego przetworów. Oznakowanie to wprowadza konsumentów w błąd co do charakteru i właściwości środka spożywczego.

Skarga kasacyjna Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca została oddalona. Naruszenie art. 24 k.p.a. poprzez udział tej samej osoby w ocenie wniosku wsparcia uznano za istotne, co potwierdza zasada bezstronności przy dokonywaniu ocen merytorycznych przedsięwzięć.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia przez profesjonalnego przedsiębiorcę, nawet działającego w zakresie użyteczności publicznej, nie uprawnia do odstąpienia od kary pieniężnej, jeśli naruszenie trwało długi czas i nie było znikome.

W sytuacji kolejnego wniosku o ochronę międzynarodową, brak przedstawienia przez cudzoziemca nowych okoliczności znacząco zwiększających szanse uzyskania ochrony, uzasadnia uznanie takiego wniosku za niedopuszczalny.