Uchwała organu powiatu dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych, nieogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest nieważna w całości z uwagi na istotne naruszenie prawa ogłoszeniowego dla aktów prawa miejscowego.

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie unijnych środków ograniczających, w postaci wywozu towarów objętych zakazem, jest zgodne z prawem, a jej wysokość musi być ustalona w oparciu o zasadę proporcjonalności, skuteczności oraz prewencji zgodnie z regulacjami unijnymi.

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie stanowiło rażącego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny częściowo uwzględnił skargę kasacyjną, uznając, że specyficzne okoliczności sprawy nie pozwalały na przypisanie rażącego charakteru przewlekłości.

NSA podkreśla, że art. 154 k.p.a. można stosować do decyzji związanych w kontekście zmiany wykładni prawa, pozwalając na uchylenie decyzji ostatecznej sprzecznej z aktualnym porządkiem prawnym. Orzeczenie TK i wykładnia sądów administracyjnych muszą być brane pod uwagę przy ocenie zasadności takich decyzji.

Dalsze przetwarzanie danych osobowych wnioskodawczyni przez bank po niezakończonym uzyskaniem umowy zapytaniu kredytowym jest niedopuszczalne, gdyż brak podstaw prawnych uzasadniających takie działanie po osiągnięciu celów oceny zdolności kredytowej.

Odliczenie podatku naliczonego VAT wymaga ustalenia rzeczywistego wykonania usługi objętej fakturą przez jej wystawcę; nie spełnia tego warunku faktura wystawiona przez podmiot fikcyjny.

Wydatek na wyjazd integracyjny pracowników i współpracowników, mający pośredni związek z opodatkowaną działalnością gospodarczą, może być podstawą do odliczenia podatku VAT, o ile służy celom zwiększenia efektywności i wzmocnienia relacji wewnątrz zespołów, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie było wadliwe, gdyż nie zapewniało należytej staranności w ocenie żądanej informacji jako publicznej; wyrok został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Brak interesu prawnego Miasta Stołecznego Warszawy w zaskarżeniu decyzji o przydziale lokalu jako kwatery tymczasowej funkcjonariuszowi policji uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej; sprawy cywilnoprawne dotyczące własności powinny być rozstrzygane przed sądami powszechnymi.

Przewlekłość prowadzenia postępowania przez Rektora Uniwersytetu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co wyklucza możliwość wymierzenia grzywny. Brak rażącego naruszenia wynikał z niedostatecznej oczywistości bezczynności oraz z uwzględnionych uwarunkowań organizacyjnych Uniwersytetu.

W postępowaniu o przydział kwatery tymczasowej dla funkcjonariusza Policji, Miasto Stołeczne Warszawa nie posiada interesu prawnego umożliwiającego uznanie go za stronę postępowania w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Wyrok NSA utrzymuje w mocy stanowisko, że gospodarowanie lokalami na cele policyjne nie nadaje tytułu prawnego do ingerencji w postępowanie właścicielowi lokalu.