Nieprzedstawienie naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dokumentów potwierdzających rozliczenie VAT importowego w terminie z art. 33a ust. 6 ustawy o VAT uzasadnia zmianę w zgłoszeniu celnym metody płatności odpowiadającej rozliczeniu uproszczonemu. Decyzja taka ma charakter celny i nie przesądza sama przez się o ponownym powstaniu ani wymiarze zobowiązania podatkowego, jeżeli podatek został faktycznie
Nieprzedstawienie naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, w terminie określonym w art. 33a ust. 6 ustawy o VAT, dokumentów potwierdzających rozliczenie importowego VAT uzasadnia zmianę danych zgłoszenia celnego dotyczących metody płatności. Decyzja taka jest decyzją celną w rozumieniu UKC i nie rozstrzyga ani o istnieniu, ani o wysokości zobowiązania podatkowego, którego ocena należy do postępowania
Niedopełnienie przez importera obowiązku przedstawienia naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, w terminie z art. 33a ust. 6 ustawy o VAT, dokumentów potwierdzających rozliczenie VAT importowego w deklaracji uzasadnia zmianę danych zgłoszenia celnego dotyczących metody płatności. Decyzja taka jest decyzją celną w rozumieniu UKC, a nie decyzją określającą zobowiązanie podatkowe; kwestia wykonania obowiązku
Decyzja organu celnego zmieniająca w zgłoszeniu celnym metodę płatności VAT z uwagi na niedopełnienie obowiązku dokumentacyjnego z art. 33a ust. 6 ustawy o VAT ma charakter decyzji celnej i nie stanowi decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. Jeżeli VAT importowy został faktycznie rozliczony i zapłacony, uchybienie temu obowiązkowi formalnemu nie powoduje powstania zaległości ani ponownego obowiązku
Orzekając na podstawie art. 42 § 2 k.k. zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju wobec sprawcy przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, sąd nie może wyłączyć z jego zakresu uprawnień do kierowania pojazdem, którym sprawca posługiwał się podczas czynu. Orzeczenie wobec kierującego samochodem osobowym jedynie zakazu prowadzenia motorowerów stanowi rażące naruszenie art. 42 § 2 k.k.
Wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeżeli zgromadzony materiał dowodowy nie usuwa rzeczywistych wątpliwości co do osoby sprawcy, a zwłaszcza gdy istnieją niesprawdzone rozbieżności między dowodami wskazującymi na różne osoby kierujące pojazdem. Rażące naruszenie art. 93 § 2 k.p.s.w. uzasadnia uchylenie wyroku nakazowego, jednak po ustaniu karalności wykroczenia postępowanie podlega umorzeniu
NSA potwierdza obowiązek prokonstytucyjnej wykładni przepisów ustalających ekwiwalent za niewykorzystany urlop dla policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018, w kontekście wyroku TK, uznając skargę kasacyjną za niezasadną.
NSA podtrzymał, że przepis § 7 ust. 5a rozporządzenia, wyłączający prawo do podwyższenia dodatku funkcyjnego dla funkcjonariuszy z wnioskiem o zwolnienie emerytalne, jest zgodny z Konstytucją i stanowi uzasadnione ograniczenie, zapobiegające nadużyciom przy końcu służby.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż niewłaściwość organu administracyjnego do wydania decyzji o naruszeniu danych osobowych w prokuraturze stanowi przesłankę do uchylenia wyroku WSA i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania pod kątem właściwej wykładni przepisów prawnych.
Przepis art. 47933 § 1 k.p.c. nie stanowi odrębnej podstawy do odmowy dostępu do informacji publicznej w sprawach dotyczących ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa; obowiązek udostępnienia informacji zgodnie z u.d.i.p. jest niezależny od ograniczeń proceduralnych w SOKiK.
I. Sądy administracyjne nie mają kompetencji do samodzielnego dokonywania oceny zgodności ustaw z Konstytucją w ramach tzw. rozproszonej kontroli konstytucyjności. II. Sądy administracyjnego mogą natomiast dokonywać wykładni przepisów ustaw z uwzględnieniem norm, zasad i aksjologii Konstytucji.
Brak faktycznego opodatkowania w Norwegii, rejestracji podatnika w tym państwie lub wpisu statku do rejestru NIS albo NOR nie wyłącza zastosowania art. 14 ust. 3 i art. 22 Konwencji polsko-norweskiej ani ulgi abolicyjnej. O eksploatowaniu statku w transporcie międzynarodowym rozstrzyga rzeczywiste władztwo operacyjne nad statkiem, w szczególności przejęcie odpowiedzialności za jego funkcjonowanie,
Osoba kwestionująca pozwolenie na budowę może skutecznie domagać się statusu strony wyłącznie po wykazaniu, że jej nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, wynikającym z konkretnych przepisów prawa materialnego. Brak takiej legitymacji uzasadnia umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. i nie stanowi naruszenia zasady dwuinstancyjności.
Przy kwalifikowaniu umowy dla celów ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego nie ma decydującego znaczenia nazwa umowy ani zgodny zamiar jej stron, lecz jej obiektywne, normatywne cechy. Umowa obejmująca typowe czynności techniczne, bez określenia indywidualnie oznaczonego, samoistnego i weryfikowalnego rezultatu podlegającego ocenie wad, jest umową o świadczenie usług z art. 750 k.c., a nie umową
Jeżeli organ, rozpoznając wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony w zwykłej wiadomości e-mail, zamierza wydać decyzję odmowną lub umarzającą, art. 16 ust. 2 u.d.i.p. nakazuje stosowanie k.p.a. także do postępowania poprzedzającego wydanie decyzji. Brak podpisu wniosku wymaga uprzedniego wezwania do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a.; wydanie decyzji bez usunięcia tego braku
Dochody polskiego marynarza z pracy na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo mające faktyczny zarząd i władztwo operacyjne nad statkiem w Norwegii podlegają art. 14 ust. 3 i art. 22 Konwencji polsko-norweskiej niezależnie od braku ich faktycznego opodatkowania w Norwegii, rejestracji statku w rejestrach norweskich lub wpisu marynarza do norweskich rejestrów podatkowych