Zarządy dróg publicznych mogą wykonywać tylko zadania im przypisane w ustawie, a rozszerzenie ich zadań na drogi wewnętrzne jako mienie komunalne stanowi przekroczenie uprawnień przysługujących organom stanowiącym gminy.

Osoba nieuznana za stronę w postępowaniu głównym nie ma prawa żądać udostępnienia akt sprawy administracyjnej, a decyzje organów o odmowie ich udostępnienia, podjęte zgodnie z k.p.a., są prawidłowe.

Skierowanie na badania lekarskie może być wydane, gdy są wiarygodne przesłanki o przeciwwskazaniach zdrowotnych do prowadzenia pojazdów, bez potrzeby udowania, że zastrzeżenia te rzeczywiście istnieją.

Osoba będąca dysponentem pojazdu w chwili jego usunięcia na podstawie dyspozycji organu jest solidarnie odpowiedzialna za pokrycie kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu, nawet jeśli formalnie nie jest właścicielem tego pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania decyzji unieważniającej przerwanie egzaminu praktycznego na prawo jazdy; manewry egzaminowanego nie zagrażały bezpośrednio bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Odmowa poddania dziecka obowiązkowemu szczepieniu ochronnemu, bez uzasadnionego przeciwwskazania medycznego, uprawnia organy do skutecznego stosowania środków egzekucyjnych w celu realizacji wymagalnego obowiązku prawnego.

Organizacji społecznej nie przysługuje prawo żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, jeżeli jej cele statutowe nie pozostają w merytorycznym związku z przedmiotem decyzji, a żądanie to nie jest uzasadnione interesem społecznym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok WSA we Wrocławiu podkreślił konieczność precyzyjnego określania daty wydania decyzji administracyjnej oraz jasności uzasadnienia wyroku, umożliwiającego skuteczną kontrolę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ odwoławczy może odmówić wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji, jeżeli interes publiczny związany z realizacją inwestycji celu publicznego przeważa nad przedstawionymi obawami skarżących.

Warunki minimalnej powierzchni działki budowlanej określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego są wiążące dla oceny projektów budowlanych, a ich niespełnienie wyklucza możliwość uzyskania pozwolenia na budowę.

Dla uznania działki za część zwartego kompleksu leśnego wystarczające jest spełnienie wymagań powierzchniowych przewidzianych przez ustawę o lasach, niezależnie od przeznaczenia wynikającego z planu miejscowego. Brak jest wpływu odległości od parków krajobrazowych na kwalifikację działki jako leśnej.