Zgłoszenie znaku towarowego przez COW w 2008 roku nie stanowiło działania w złej wierze; brak dowodów na spekulacyjne lub blokujące działania, wspólne korzystanie ze znaku trwało zgodnie przez wiele lat.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec wadliwej konstrukcji zarzutu naruszenia prawa materialnego wskazuje na niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych poprzez zarzuty kasacyjne dotyczące wykładni przepisów materialnych.

Rektor Uniwersytetu jest odpowiedzialny za bezczynność wobec obowiązku wydania karty przebiegu studiów, pomimo wyjątkowych okoliczności uczelni, jak określa art. 217 § 3 k.p.a. Brak rażącego charakteru bezczynności nie usprawiedliwia opóźnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny, zachowując granice skargi kasacyjnej, uznaje, iż Rektor uczelni dopuścił się bezczynności przy wydaniu zaświadczenia, mimo uzasadnionych organizacyjnie trudności uczelni, nie zwalniając tym samym organu z obowiązku dotrzymania ustawowego terminu.

Rektor uczelni pozostaje w bezczynności prawnie ocenianej obiektywnie, przekraczając ustawowy termin wydania zaświadczenia, mimo okoliczności jak zarząd przymusowy, które nie mogą usprawiedliwiać opóźnień.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak spełnienia przesłanki "szczególnych okoliczności" uzasadnia odmowę przyznania renty w drodze wyjątku; decyzja Prezesa ZUS była zgodna z prawem i uzasadniona prawidłową oceną materiału dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że organ administracyjny obowiązany jest do wydania zaświadczenia w terminie siedmiu dni. Bezczynność organu, nawet z uwagi na specjalne okoliczności, nie może przekraczać obligatoryjnych ustawowych terminów procedowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty kasacyjne Rektora za bezzasadne i potwierdził, że przekroczenie terminu na wydanie zaświadczenia przez organ, mimo uwzględnionych okoliczności organizacyjnych, stanowiło bezczynność zgodnie z art. 217 § 3 k.p.a.

Ustalono, że rektor uczelni dopuścił się bezczynności wobec wniosku o wydanie sylabusów, przekraczając ustawowy termin 7 dni, mimo iż bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Bezczynność organu w wydaniu zaświadczenia na wniosek strony podlega obiektywnej ocenie, niezależnej od trudności organizacyjnych organu. Termin określony w art. 217 § 3 k.p.a. jest bezwzględny.

Organ nie ponosi odpowiedzialności za nieposiadanie żądanej informacji, jeśli wykaże brak możliwości jej odzyskania mimo podjęcia stosownych działań, co nie stanowi rażącego naruszenia prawa.

Skarga kasacyjna Rektora [...] z siedzibą w [...] zostaje oddalona, jako że organ dopuścił się bezczynności w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów, a ocena Sądu I instancji dotycząca szczególnych okoliczności organizacyjnych była prawidłowa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Rektora w sprawie wydania karty przebiegu studiów, jednak bez cech rażącego naruszenia prawa, umarzając zobowiązanie do działań. Skarga kasacyjna częściowo uwzględniona.

Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy ponosi odpowiedzialność za naruszenie norm czasu pracy kierowców niezależnie od winy, chyba że wykaże spełnienie przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w ustawie o transporcie drogowym.

Burmistrz J. dopuścił się rażącego naruszenia prawa z tytułu bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej na rzecz wnioskodawczyni, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.