Były wspólnik spółki osobowej ponosi na podstawie art. 115 § 2 Ordynacji podatkowej solidarną i obiektywną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, niezależnie od winy oraz wpływu na ich powstanie. Prawo do obrony wymaga zapewnienia mu realnej możliwości podważenia ustaleń dotyczących zaległości spółki, jednak zarzut jego naruszenia jest niezasadny, gdy osoba ta nie wystąpiła o dostęp do materiału
Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego, także w związku z art. 108 ust. 4 pkt 5 i art. 115 ust. 1 pkt 5a tej ustawy, nie stanowi przepisu kompetencyjnego upoważniającego Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej zobowiązującej podmiot odpowiedzialny do pokrycia kosztów badań jakościowych produktu leczniczego i pobrania próbki. Bez wyraźnej podstawy ustawowej koszty te
Art. 108a ust. 2 Prawa farmaceutycznego, także w związku z art. 108 ust. 4 pkt 5 oraz art. 115 ust. 1 pkt 5a tej ustawy, nie stanowi przepisu kompetencyjnego upoważniającego Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej zobowiązującej podmiot odpowiedzialny do zwrotu kosztów badań jakościowych i pobrania próbki. Obowiązku takiego ani jego publicznoprawnego charakteru nie
W sprawie kary za nieuiszczenie opłaty elektronicznej właściciel pojazdu ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p., jeżeli przejazd po płatnym odcinku drogi został zarejestrowany, lecz system nie odnotował poboru opłaty. Skuteczne zakwestionowanie wyroku wymaga precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów oraz, przy zarzutach procesowych, wykazania ich istotnego wpływu na wynik
Jeżeli ostateczna decyzja celna stwierdza brak możliwości ustalenia pochodzenia części towaru objętego zgłoszeniem wywozowym, organ ustalający nienależnie pobraną refundację wywozową jest związany tym ustaleniem i nie dokonuje ponownej oceny pochodzenia towaru. Dla mięsa wołowego wspólnotowego pochodzenia nie przesądza samo miejsce uboju; konieczne jest wykazanie przesłanek wynikających z reguł niepreferencyjnego
Uchylenie decyzji o skierowaniu, umieszczeniu i odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej jest dopuszczalne na podstawie art. 106 ust. 5 u.p.s., jeżeli nastąpiła zmiana sytuacji osobistej beneficjenta powodująca ustanie przesłanek z art. 54 ust. 1 u.p.s. Sam brak mieszkania lub potrzeba zabezpieczenia bytowego nie uzasadniają dalszego pobytu w DPS osoby zdolnej do samodzielnego funkcjonowania w
W postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania organ odwoławczy bada wyłącznie skuteczność doręczenia, wniesienie odwołania i zachowanie terminu. Po obiektywnym ustaleniu opóźnienia jest obowiązany wydać postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a., bez badania przyczyn uchybienia i bez obowiązku traktowania spóźnionego odwołania jako wniosku o przywrócenie terminu
W przypadku retrospektywnego określenia i zaksięgowania długu celnego termin z art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej dla wydania decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej biegnie od końca roku, w którym po upływie terminu płatności należność stała się zaległością celną, a nie od daty powstania długu celnego. Członek zarządu uwalnia się od odpowiedzialności tylko po wykazaniu obiektywnego braku winy w
Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga każdorazowego, konkretnego uprawdopodobnienia aktualnych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz wskazania rzeczywistych, planowanych czynności weryfikacyjnych uzasadniających dalsze wstrzymanie wypłaty. Samo odwołanie do wcześniejszych ustaleń kontroli, toczącego się postępowania albo braku korekty deklaracji nie spełnia
Refundacja wywozowa przewidziana w art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 nie przysługuje w odniesieniu do mięsa wołowego, którego wspólnotowego pochodzenia nie można jednoznacznie ustalić wskutek nieprawidłowości w identyfikacji zwierząt. Sam fakt dokonania uboju na terytorium państwa członkowskiego nie przesądza o pochodzeniu produktu, jeżeli nie jest możliwe zweryfikowanie miejsca
Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona; art. 92c ustawy o transporcie drogowym wymaga od przewoźnika wykazania braku wpływu na naruszenie; niewykazanie tych przesłanek uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.