Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia już zrealizowanego jest dopuszczalne, jeżeli znajduje oparcie w orzecznictwie i nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa zgodnie z art. 156 § 1 k.p.a.

Przewlekłość postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zachodzi, gdy działania organu są nieefektywne, lecz nie stwierdza się rażącego naruszenia prawa, co wyklucza sankcję pieniężną.

Okoliczności faktyczne nie spełniają przesłanek "szczególnie uzasadnionego przypadku" z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., więc nie uzasadniały nadzwyczajnego odwołania dyrektora szkoły.

Zarządzenie pokontrolne Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, opierające się na ustaleniach kontroli, jest zgodne z prawem i nie narusza przepisów materialnych ani proceduralnych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA.

Skarga kasacyjna spółki P. sp. z o.o. na decyzję GIOŚ o karze biegnącej za przekroczenie poziomu hałasu została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów oraz niewystarczające podstawy prawne, służące kwestionowaniu ustaleń organów.

Budowa pomostu na Jeziorze N. wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, a jej brak uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organ administracji zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Decyzja o zmianie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia przeciwpowodziowego, oparta na art. 87 u.i.o.ś. oraz art. 155 k.p.a., jest zgodna z prawem, gdy przemawiają za nią interes społeczny i słuszny interes strony, przy jednoczesnym zapewnieniu bieżącego nadzoru przyrodniczego.