NSA stwierdza, iż brak zgłoszenia wniosku o upadłość we właściwym czasie skutkuje solidarną odpowiedzialnością członka zarządu zgodnie z art. 116 § 1 O.p., mimo otwarcia późniejszego postępowania restrukturyzacyjnego, które nie łagodzi istniejącej niewypłacalności.
Sąd I instancji może uchylić decyzję organu II instancji naruszającą zasadę reformationis in peius, lecz nie jest zobowiązany uchylać decyzji organu I instancji, gdy stwierdzone uchybienia nie mają istotnego wpływu na finalne rozstrzygnięcie sprawy.
Rada Miasta Krakowa, przyjmując uchwałę planistyczną, przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając zasady proporcjonalności i równości oraz nie uzasadniając racjonalnie zróżnicowania regulacji terenów przyległych.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że M. Sp. z o.o. nie spełniła warunków uzyskania pomocy finansowej z PROW 2014-2020 z uwagi na sztuczne stworzenie warunków do jej przyznania, sprzecznie z art. 60 rozporządzenia 1306/2013 i § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia MRiRW.
Decyzja administracyjna wchodzi do obrotu prawnego, nawet przy wadliwym doręczeniu, jeśli okoliczności potwierdzają jej uzewnętrznienie. Ustawa zmieniająca K.p.a. wyklucza stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa decyzji administracyjnej po upływie 30-letniego terminu prekluzji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie Skarżącej karą porządkową za niestawiennictwo w charakterze świadka było zasadne oraz zgodne z prawem, przy braku naruszenia procedur przez organy skarbowe.
Uchwała rady gminy przy ustalaniu planu miejscowego naruszająca zasadę proporcjonalności i przekraczająca granice władztwa planistycznego przez nieuzasadnione ograniczenie prawa własności, prowadzi do jej stwierdzenia nieważności w części. NSA potwierdził istotność ochrony konstytucyjnego prawa własności w procesie planowania przestrzennego.
Skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia warunku rezygnacji z pracy zarobkowej z powodu opieki nad osobą niepełnosprawną w sposób uniemożliwiający podjęcie zatrudnienia.
Nie jest możliwe zastosowanie odstępstwa z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. bez spełnienia warunku umiejscowienia co najmniej połowy powierzchni działek w obszarze zwartej zabudowy. Konieczne jest uzyskanie zgody właściwego ministra na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze.
Rozbudowa stawu bez wymaganego prawem zgłoszenia, stanowiąca samowolę budowlaną, wymaga nakazu rozbiórki w sytuacji braku spełnienia obowiązków legalizacyjnych, co jest obligatoryjne i niezależne od woli organu.
Tymczasowe obiekty budowlane, nie będące trwale związane z gruntem, podlegają opodatkowaniu jako budowle podatkowe. Instalacje i urządzenia w obiektach przemysłowych mogą być kwalifikowane jako odrębne budowle, jeśli pełnią funkcję niezależną od budynku.