Art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. nowelizującej k.p.a. nakazuje umorzenie postępowania nieważnościowego wszczętego po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, jeżeli przed wejściem w życie ustawy nie zostało ono zakończone decyzją ostateczną. Przepis ten, jako regulacja materialnoprawna realizująca zasadę trwałości decyzji i pewności prawa, wiąże organ oraz sąd administracyjny.
W postępowaniu o stwierdzenie nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego na podstawie art. 200 ust. 1 u.g.n. decyzja o naliczeniu lub aktualizacji opłaty z tytułu zarządu nieruchomością stanowi samodzielny dowód istnienia zarządu w rozumieniu tego przepisu. Niedopuszczalne jest uzależnianie jej mocy dowodowej od wskazania aktu pierwotnie ustanawiającego zarząd; pominięcie takiego dowodu oraz nieuzupełnienie
Ocena prawna wyrażona w prawomocnym wyroku administracyjnym, stwierdzająca brak tytułu Skarbu Państwa do nieruchomości objętej decyzją komunalizacyjną, wiąże organ w dalszym postępowaniu na podstawie art. 153 p.p.s.a. Zmiana art. 156 § 2 k.p.a. nie uchyla tego związania; po upływie ustawowego terminu wpływa jedynie na formę rozstrzygnięcia, uzasadniając zastosowanie art. 158 § 2 k.p.a.
Nabywca roszczeń wynikających z art. 7 dekretu warszawskiego, jak również jego spadkobierca, nie uzyskuje przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Roszczenie dekretowe ma charakter publicznoprawny i, wobec braku wyraźnej podstawy materialnoprawnej, nie podlega sukcesji singularnej; przysługuje jedynie byłemu właścicielowi gruntu objętego dekretem
Wykorzystanie dotacji na realizację szkoleń strzeleckich na obiekcie niedopuszczonym do użytkowania jako strzelnica stanowi wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem, jeżeli umowa dotacyjna i dokumentacja konkursowa przewidywały prowadzenie zajęć na obiekcie posiadającym wymagane prawem pozwolenia. Prawidłowe udokumentowanie wydatków nie usuwa naruszenia celu i warunków realizacji zadania publicznego
Prawo do rekompensaty na podstawie art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ustawy z 8 lipca 2005 r. nie jest uzależnione od repatriacji ani osiedlenia się właściciela pozostawionej nieruchomości w granicach powojennej Polski. Wystarczające jest wykazanie, że właściciel został zmuszony do opuszczenia byłego terytorium RP albo z przyczyn wojennych nie mógł na nie powrócić; prawo to może realizować jego spadkobierca
W postępowaniu o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ciężar wykazania przesłanek uzasadniających zastosowanie ulgi spoczywa przede wszystkim na wnioskodawcy. Nieprzedłożenie, mimo wezwania, dokumentów pozwalających ustalić jego aktualną sytuację rodzinną i majątkową uzasadnia odmowę umorzenia, gdyż instytucja ta ma charakter wyjątkowy i pozostaje poddana uznaniu administracyjnemu