Organ odwoławczy rozpoznający odwołanie od decyzji w sprawie świadczenia z pomocy społecznej ma obowiązek zastosować kryterium dochodowe obowiązujące w dniu wydania decyzji drugoinstancyjnej, jeżeli przepisy intertemporalne nie stanowią inaczej. Jeżeli dochód ustalany za miesiąc poprzedzający złożenie wniosku nie przekracza tak zaktualizowanego kryterium, odmowa zasiłku celowego z powodu przekroczenia
Ostateczna decyzja organu celnego, stwierdzająca brak możliwości ustalenia pochodzenia części towaru objętego wywozem, stanowi wiążącą podstawę uznania refundacji wywozowej wypłaconej za tę część za nienależną. Wspólnotowego pochodzenia mięsa nie można wywodzić wyłącznie z miejsca uboju; konieczne jest wykazanie przesłanek pochodzenia odnoszących się także do chowu i identyfikowalności zwierząt.
Rekompensata przewidziana w art. 16b ustawy o ochronie granicy państwowej, stanowiąca pomoc de minimis, przysługuje wyłącznie podmiotowi, który w dniu złożenia wniosku posiada status płatnika składek i prowadzi kwalifikowaną działalność gospodarczą na obszarze gminy, w której położone jest przejście graniczne. Samo spełnianie tych warunków w okresie, za który dochodzona jest rekompensata, nie jest
Rażące naruszenie obowiązków rodzinnych, stanowiące podstawę fakultatywnego zwolnienia z opłaty za pobyt w DPS na podstawie art. 64 pkt 7 u.p.s., wymaga działania co najmniej świadomego po stronie mieszkańca DPS; zachowania wywołane chorobą psychiczną znoszącą poczytalność nie realizują tej przesłanki. Zwolnienie obligatoryjne z art. 64a u.p.s. wymaga natomiast prawomocnego wyroku skazującego.
Jeżeli organ pierwszej instancji wydał postanowienie w sprawie, w której nie był właściwy, organ odwoławczy nie może stwierdzić niedopuszczalności zażalenia na to postanowienie, gdyż skutkowałoby to utrzymaniem w obrocie aktu dotkniętego wadą naruszenia właściwości. Organ ten powinien rozpoznać zażalenie, uchylić postanowienie i umorzyć postępowanie pierwszoinstancyjne na podstawie art. 138 § 1 pkt
Wywiad środowiskowy przewidziany w art. 2 ust. 3d i art. 2 ust. 15c ustawy o dodatku węglowym jest szczególnym środkiem weryfikacji faktycznego gospodarstwa domowego wnioskodawcy i powinien zostać przeprowadzony w jego miejscu zamieszkania przy jego udziale. Oświadczenia wnioskodawcy, właściciela lokalu lub innych osób nie mogą zastąpić tego wywiadu. Nieobecność wnioskodawcy oraz brak uzgodnienia terminu
Ocena prawna wyrażona w prawomocnym wyroku administracyjnym, stwierdzająca brak tytułu Skarbu Państwa do nieruchomości objętej decyzją komunalizacyjną, wiąże organ w dalszym postępowaniu na podstawie art. 153 p.p.s.a. Zmiana art. 156 § 2 k.p.a. nie uchyla tego związania; po upływie ustawowego terminu wpływa jedynie na formę rozstrzygnięcia, uzasadniając zastosowanie art. 158 § 2 k.p.a.
Art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. nowelizującej k.p.a. nakazuje umorzenie postępowania nieważnościowego wszczętego po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, jeżeli przed wejściem w życie ustawy nie zostało ono zakończone decyzją ostateczną. Przepis ten, jako regulacja materialnoprawna realizująca zasadę trwałości decyzji i pewności prawa, wiąże organ oraz sąd administracyjny.
W postępowaniu o stwierdzenie nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego na podstawie art. 200 ust. 1 u.g.n. decyzja o naliczeniu lub aktualizacji opłaty z tytułu zarządu nieruchomością stanowi samodzielny dowód istnienia zarządu w rozumieniu tego przepisu. Niedopuszczalne jest uzależnianie jej mocy dowodowej od wskazania aktu pierwotnie ustanawiającego zarząd; pominięcie takiego dowodu oraz nieuzupełnienie