NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując uchylenie decyzji zwrotowej, opierając się na naruszeniu przepisów unijnych dotyczących przedawnienia roszczeń, które wykluczają stosowanie nieprawidłowo interpretowanych przepisów krajowych.

Wygaszenie decyzji zabezpieczającej kwotę zobowiązania podatkowego, skutkujące bezprzedmiotowością postępowania odwoławczego, uzasadnia zastosowanie art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej i wyłącza merytoryczną ocenę wygasłej decyzji zabezpieczającej.

Student traci prawo do stypendium socjalnego z chwilą formalnego wykreślenia go z listy studentów, nawet jeśli późniejsze orzeczenie sądu uchyla decyzję o skreśleniu. Posiadanie statusu studenta w momencie przyznania pomocy jest przesłanką niezbędną dla jej otrzymania.

Student może być skreślony z listy studentów za brak postępów w nauce, szczególnie gdy nie zalicza powtarzanego przedmiotu i nie usprawiedliwia nieobecności na egzaminach, a decyzja o skreśleniu nie przekracza uznania administracyjnego.

Skarga kasacyjna na decyzję organu była nieuzasadniona. Zarażone naruszenia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik, a prawidłowość decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego potwierdzono formalnie i materialnie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że WSA w Lublinie prawidłowo ocenił, iż skarżąca nienależnie pobrała środki finansowe z funduszy unijnych, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych nie wpływają na wynik sprawy, oddalając skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że brak naruszenia przepisów postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji dotyczącej zwrotu nienależnie pobranych płatności ONW.

NSA uchylił wyrok WSA, przesądzając o konieczności ponownego rozważenia kwestii wpływu pandemii COVID-19 na realizację projektu oraz poprawności uzasadnienia decyzji administracyjnej w obszarze wykładni przepisów proceduralnych i zasad rozliczania dofinansowania.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2026 r. oddalił skargę kasacyjną dotyczącą przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej, stwierdzając brak uchybień w postępowaniach Rady Doskonałości Naukowej i Rady Naukowej Instytutu Pedagogiki, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.