Zajęcie pasa drogowego bez zgody zarządcy drogi poprzez umieszczenie reklamy skutkuje nałożeniem kary zgodnie z przepisami o drogach publicznych, a materiał dowodowy przedstawiony w postępowaniu administracyjnym może być wystarczający do potwierdzenia takiego naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Gminy S. z powodu formalnych wad w zarzutach i braku podstaw kasacyjnych, uznając prawidłowość merytorycznej oceny projektu przez Zarząd Województwa Łódzkiego.

Wytyczne Ministra Rolnictwa nie mają charakteru powszechnie obowiązującego i nie mogą stanowić podstawy dla decyzji administracyjnych, jeśli stoją w opozycji do przepisów powszechnie obowiązujących.

Zgodność decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt budowlany z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uznaje się przez Naczelny Sąd Administracyjny za prawidłową, wobec czego oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną. Przyjęto, że brak terminowego uzupełnienia braków projektu nie musi skutkować obligatoryjną odmową decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarówno decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazały uchybień w postępowaniu administracyjnym ani sądowym, uzasadniając tym samym oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem orzeczenia organów niższej instancji o nałożeniu kary za brak opłaty elektronicznej podczas przejazdu drogą krajową przez skarżącego jako właściciela pojazdu.

Kara pieniężna za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej pozostaje obowiązkowa w przypadku nieudowodnienia prawidłowego korzystania z pojazdu. Sądy administracyjne nie są zobligowane do uwzględniania okoliczności, które strona skutecznie nie udowodniła.

Wniesienie skargi do sądu administracyjnego skutkuje obowiązkowym zawieszeniem postępowania podatkowego według art. 201 § 1 pkt 7 o.p., co wyklucza swobodę organu w decydowaniu o jego dalszym prowadzeniu, mając na celu zapewnienie jednorodności procedur i trwałości decyzji.