Poprzez prawidłowe oznaczenie osoby uprawnionej jako rzeczywistej strony w postępowaniu, a wskazanie jej przedstawiciela jako ustawowego reprezentanta, jedynie techniczne pomyłki w decyzji nie uzasadniają stwierdzenia jej nieważności.
Decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w celu przebudowy linii energetycznej jest zgodna z prawem, spełnia wymogi celu publicznego i interesu społecznego zgodnie z art. 124 ust. 1a u.g.n. oraz art. 108 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje stosowanie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami do przebudowy inwestycji publicznych, a nie tylko do nowych inwestycji. Skarga kasacyjna, zarzucająca błędną wykładnię prawa, zostaje oddalona z braku usprawiedliwionych podstaw.
NSA oddala skargę kasacyjną Ministra, potwierdzając, że decyzja Wojewody o komunalizacji nieruchomości była niezgodna z prawem, gdyż nie spełniała przesłanek własności państwowej w dacie komunalizacji. Potwierdza również, że decyzje specyfikujące niepodpadanie działek pod dekret reformy rolnej obalają domniemania prawne ksiąg wieczystych.
Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie została oddalona, bowiem decyzja odmowna w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości była obarczona błędem prawnym dotyczącym wymogu dokumentacji roszczenia w trybie art. 95 pkt 4 u.g.n.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja komunalizacyjna przekazująca nieruchomość gminie wydana została z rażącym naruszeniem prawa, albowiem nieruchomość ta nie stanowiła własności Skarbu Państwa w dacie relewantnej do jej komunalizacji.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek o zwolnienie z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej musi być rozpatrzony podczas ustalania tych opłat. Zaniedbanie tego obowiązku stanowi uchybienie skutkujące uchyleniem decyzji.
Działka przeznaczona na drogę dojazdową nie wyklucza zastosowania art. 134 ust. 3 u.g.n., jeśli aktualne wykorzystanie zwiększa jej wartość. Uwzględnienie błędnego przeznaczenia może prowadzić do pomniejszenia odszkodowania.
Skarga kasacyjna na wyrok WSA w Warszawie, oddalająca skargę na decyzję komunalizacyjną, została oddalona przez NSA z uwagi na prawidłowość ustaleń co do braku własności Skarbu Państwa nad sporną nieruchomością oraz spełnienia przesłanek komunalizacji.
Szkic geodezyjny znany w pierwotnym postępowaniu nie stanowi nowego dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, co wyklucza wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna bezzasadna.